Ατομική βόμβα και βόμβα υδρογόνου

Εκεί λοιπόν που καθόμασταν και συζητούσαμε διάφορα μεταξύ κρασιού και μεζέδων (ως γνωστόν, οι πιο ενδιαφέρουσες συζητήσεις γίνονται με αυτές τις συνθήκες), ρωτήθηκα ποια είναι η διαφορά μεταξύ της ατομικής βόμβας και της βόμβας υδρογόνου - και η αλήθεια είναι πως ένοιωσα περίεργα που δε μπορούσα να απαντήσω άμεσα για ένα τόσο απλό θέμα.. Και αυτό το περίεργο συναίσθημα μετατράπηκε γρήγορα σε ντροπή όταν το έψαξα στο internet και διαπίστωσα πως η διαφορά είναι μεν ουσιαστική αλλά και τόσο απλή που δεν θα έπρεπε (τουλάχιστον λόγω των σπουδών μου) να μου είχε διαφύγει..

Η διαφορά της βόμβας υδρογόνου από την ατομική βόμβα είναι ότι η βόμβα υδρογόνου αντλεί την ενέργειά της από την σύντηξη ατόμων ενώ η ατομική βόμβα αντλεί την ενέργειά της από τη σχάση. Η πυρηνική σύντηξη και η πυρηνική σχάση είναι διαφορετικοί τύποι αντιδράσεων που απελευθερώνουν ενέργεια. Τι σημαίνει αυτό; Ότι στην σχάση, ένα άτομο - σωματίδιο που βρίσκεται μέσα στον πυρήνα - χωρίζεται σε δύο ή περισσότερα μικρότερα, ελαφρύτερα άτομα. Αντίθετα, η σύντηξη συμβαίνει όταν δύο ή περισσότερα άτομα συντήκονται μαζί, δημιουργώντας ένα μεγαλύτερο, βαρύτερο άτομο. Οι βόμβες υδρογόνου χρησιμοποιούν την σύντηξη των ατόμων υδρογόνου.

Τι είναι η ατομική (πυρηνική) βόμβα;
Οι βόμβες σχάσης λειτουργούν με τη διάσπαση ασταθών ραδιενεργών ατόμων και την έναρξη μιας πυρηνικής αλυσιδωτής αντίδρασης. Ένας βαρύς ραδιενεργός πυρήνας ουρανίου (ή πλουτωνίου) βομβαρδίζεται με νετρόνιο και εκλύει ενέργεια, άλλους πιο ελαφριούς πυρήνες και νετρόνια. Τα παραγόμενα νετρόνια, με τη σειρά τους, συγκρούονται με άλλους πυρήνες και τους διασπάνε, κι έτσι αρχίζει μια αυτοσυντηρούμενη αλυσιδωτή αντίδραση. Αυτή η αλυσιδωτή αντίδραση που πραγματοποιείται σε μια ατομική βόμβα ελευθερώνει τεράστια ποσότητα ενέργειας σε κλάσματα του δευτερολέπτου.

Πως λειτουργεί η βόμβα υδρογόνου;
Ο πυρήνας μιας υδρογονοβόμβας αποτελείται από άτομα δευτέριου (²₁H) και τρίτιου (³₁H), τα οποία είναι βαρέα ισότοπα του υδρογόνου. Για την πυροδότηση μιας υδρογονοβόμβας προαπαιτείται μια μικρότερη έκρηξη σχάσης δηλαδή μιας μικρής ατομικής βόμβας που λαμβάνει χώρα στο περίβλημα του πυρήνα υδρογόνου. Αυτή η πρώτη έκρηξη αυξάνει την θερμοκρασία του πυρήνα σε 100 εκατομμύρια Βαθμούς Κελσίου οδηγώντας έτσι σε σύντηξη το δευτέριο και το τρίτιο, παράγοντας άτομα ηλίου και νετρόνια με ταυτόχρονη έκλυση τεράστιων ποσοτήτων ενέργειας.


Και λίγη (απαραίτητη) ιστορία..
Η ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα του 20ου αιώνα που σφράγισαν την νίκη των συμμάχων κατά του Άξονα. Ο βομβαρδισμός της Χιροσίμα από τις ΗΠΑ έλαβε χώρα λίγο πριν τη λήξη του Β' Παγκοσμίου πολέμου, στις 6 Αυγούστου 1945 και ήταν η πρώτη πολεμική πυρηνική επίθεση της Ιστορίας. Η βόμβα ήταν τύπου ουρανίου 235, η οποία είχε λάβει το προσωνύμιο "Little Boy" (αγοράκι) στο κέντρο συναρμολόγησης και δοκιμών Αλαμογκόρντο.

 

Λίγες μέρες αργότερα, στις 9 Αυγούστου 1945, οι Αμερικανικές δυνάμεις έριξαν τη δεύτερη (και τελευταία μέχρι σήμερα πυρηνική βόμβα εναντίον ανθρώπων) στο Ναγκασάκι. Εδώ η βόμβα ήταν άλλου τύπου και χρησιμοποιούσε ως γόμωση το πλουτώνιο. Αυτή είχε λάβει το προσωνύμιο "Fat Man" (χοντρός) στο εργαστήριο κατασκευής της. Αρχικός στόχος ήταν η ιαπωνική πόλη Κοκούρα (Kokura), επειδή όμως το νησί Κιουσού, στο οποίο βρίσκεται, ήταν καλυμμένο από πυκνή ομίχλη, ο επικεφαλής της αποστολής ταγματάρχης Σουέινι, ακολουθώντας το σχέδιο, υποχρεώθηκε να στραφεί στον "αναπληρωματικό" στόχο, την πόλη του Ναγκασάκι.







Ο αρχικός αριθμός των θυμάτων που πέθαναν ακαριαία από τη ρίψη των βομβών υπολογίζεται σε περίπου 70.000 στη Χιροσίμα και 40.000 στο Ναγκασάκι. Όμως οι ολέθριες συνέπειες της πυρηνικής ακτινοβολίας τους επόμενους τέσσερις μήνες αύξησαν τον αριθμό των νεκρών σε 90.000－166.000 στη Χιροσίμα και 80.000 στο Ναγκασάκι. Μέχρι το 1950 ο απολογισμός των θυμάτων είχε φτάσει τα 200.000 θύματα.


Η ιστορία της βόμβας υδρογόνου: Η πρώτη έκρηξη βόμβας υδρογόνου έγινε στις 31 Οκτωβρίου (1η Νοεμβρίου τοπική) του 1952 στην ατόλη Enewetak, στα Νησιά Μάρσαλ του Ειρηνικού Ωκεανού από τις ΗΠΑ.

Η έκρηξη εξαέρωσε 80 τόνους εδάφους και είχε 8 μίλια διάμετρο με 27 μίλια ύψος. Στις 12 Αυγούστου του 1952 ακολουθεί η πρώτη δοκιμή βόμβας υδρογόνου από τη Σοβιετική Ενωση. Το πιο ισχυρό πυρηνικό όπλο αυτού του τύπου που χρησιμοποιήθηκε ποτέ ήταν μια βόμβα πυρηνικής σύντηξης, η Tsar Bomba, που δοκιμάστηκε από τη Σοβιετική Ένωση στο νησί Νοβάγια Ζέμλα του Βόρειου Παγωμένου Ωκεανού στις 30 Οκτωβρίου του 1961. Η ισχύς της ισοδυναμούσε με 57.000.000 τόνους TNT. Εξερράγη 4 χλμ. πάνω από το έδαφος. Μπορούσε να προκαλέσει εγκαύματα 3ου βαθμού σε απόσταση 100 χλμ, ενώ η δόνηση από την έκρηξη έγινε αισθητή μέχρι και τη Φιλανδία. Η βόμβα ζύγιζε 27 τόνους.


Δεδομένου ότι αρκετές πλέον δυνάμεις παγκόσμια διαθέτουν ατομικές βόμβες αλλά και βόμβες υδρογόνου, μπορούμε απλά να ελπίζουμε και να ευχόμαστε πως ακόμη και σε περιόδους συρράξεων, οι εμπλεκόμενοι θα επιδείξουν την απαραίτητη αυτοσυγκράτηση. Έχουμε δει τι προκαλούν αυτές οι βόμβες και γνωρίζουμε πως δυστυχώς έχουμε αρκετές για να καταστραφεί ολόκληρη η ανθρωπότητα..

Ιστορική επιβεβαίωση της ύπαρξης βαρυτικών κυμάτων

Ακριβώς πριν από 100 χρόνια, ο πατέρας της Σχετικότητας προέβλεψε την ύπαρξή αυτού του παράξενου φαινομένου, αργότερα όμως άλλαξε γνώμη και μάλιστα αρκετές φορές. Ακριβώς εκατό χρόνια μετά, το αμερικανικό πείραμα LIGO φαίνεται πως επιβεβαίωσε τον Άλμπερτ Αϊνσάιν για τα περίφημα βαρυτικά κύματα.

«Κυρίες και κύριοι, ανιχνεύσαμε βαρυτικά κύματα. Τα καταφέραμε!» ανακοίνωσε πανηγυρικά ο Ντέιβιντ Ρέιτζε, εκτελεστικός διευθυντής του LIGO, μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου του αμερικανικού Εθνικού Ιδρύματος Επιστήμης το απόγευμα της Πέμπτης στην Ουάσινγκτον.

Στις 14 Σεπτεμβρίου, ανέφερε η εκπρόσωπος του πειράματος Γκέιμπι Γκονζάλες, και οι δύο ανιχνευτές LIGO στις ΗΠΑ, οι οποίοι απέχουν μεταξύ τους 3.000 χιλιόμετρα, κατέγραψαν το πολυπόθητο σήμα με διαφορά 7 χιλιοστών του δευτερολέπτου -όσο θα περίμενε κανείς για ένα κύμα που ταξιδεύει με την ταχύτητα του φωτός.

Το σήμα προήλθε από δύο μαύρες τρύπες σε απόσταση 1,2 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη. Οι μαύρες τρύπες βρέθηκαν σε μικρή απόσταση μεταξύ τους, κινήθηκαν σπειροειδώς η μία προς την άλλη και τελικά συγκρούστηκαν και συγχωνεύτηκαν, παράγοντας πανίσχυρα κύματα που έφτασαν μέχρι τους ανιχνευτές.

Εκεί καταγράφηκε μια απειροελάχιστη μεταβολή, μικρότερη από τη διάμετρο ενός πρωτονίου, στις διαστάσεις δύο κάθετων σωλήνων μήκους 4 χιλιομέτρων. Εκείνη τη στιγμή, ολόκληρη η Γη τεντώθηκε και συρρικνώθηκε ανεπαίσθητα.

Το σήμα μετατράπηκε από τους ερευνητές σε ηχητικό αρχείο, το οποίο τους επέτρεψε να ακούσουν τον ήχο δύο μελανών οπών που συγκρούονται.

 

O «ήχος» της σύγκρουσης δύο μελανών οπών

Από τη βαρύτητα στα βαρυτικά κύματα

Η μεγάλη επανάσταση που έφερε η Γενική Σχετικότητα του Αϊνστάιν είναι ότι περιέγραψε τη δύναμη της βαρύτητας ως παραμόρφωση του χώρου και του χρόνου.

Αν κανείς φανταστεί τον τετρασδιάστατο χωροχρόνο ως επίπεδη επιφάνεια, οποιαδήποτε μάζα υπάρχει σε αυτήν την επιφάνεια δημιουργεί ένα βαθούλωμα, σαν να αφήνει κανείς ένα καρπούζι πάνω σε τεντωμένο σεντόνι.

Το 1916, ένα χρόνο μετά την δημοσίευση της θεωρίας της γενικής σχετικότητας, ο Αϊνστάιν προέβλεψε ότι τα αντικείμενα μεγάλης μάζας που κινούνται επιταχυνόμενα παράγουν κυματισμούς στο χωροχρόνο που διαδίδονται προς όλες τις κατευθύνσεις με την ταχύτητα του φωτός.

Τα κύματα αυτά ονομάστηκαν βαρυτικά επειδή παραμορφώνουν το «σεντόνι» του χωροχρόνου όπως η βαρύτητα.

Πρακτικά, τα βαρυτικά κύματα τεντώνουν το χώρο σε μια διάσταση (ας πούμε κατά μήκος) και τον συμπιέζουν σε μια άλλη (ας πούμε κατά πλάτος), μεταβάλοντας ανεπαίσθητα τις διαστάσεις των αντικειμένων που συναντούν την πορεία τους.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορεί να μετρήσει κανείς αυτή τη μεταβολή με έναν απλό χάρακα –ο ίδιος ο χάρακας θα μάκραινε ή θα γινόταν κοντύτερος μαζί με το αντικείμενο που θα έπρεπε να μετρήσει.

Τη λύση έδωσαν οι ανιχνευτές LIGO, οι οποίοι άρχισαν να συλλέγουν δεδομένα το 2001 και αναβαθμίστηκαν πέρυσι, λίγο πριν καταγράψουν το πολυπόθητο σήμα.

Καθένας από τους ανιχνευτές αποτελείται από δύο κάθετους βραχίονες μήκους 4 χιλιομέτρων, μέσα στους οποίους αναπηδούν δύο κάθετες δέσμες λέιζερ.

Τα λέιζερ ουσιαστικά συγκρίνουν διαρκώς το μήκος των δύο κάθετων σωλήνων και καταγράφουν απειροελάχιστες αποκλίσεις, 10.000 φορές μικρότερες από ένα πρωτόνιο -τόσο μικρές που οι μετρήσεις πρέπει να διακόπτονται κάθε φορά που περνά ένα τρένο σε απόσταση πολλών χιλιομέτρων ή ένα δέντρο πέφτει με γδούπο.

Το σήμα που καταγράφηκε στις 14 Σεπτεμβρίου υπολογίζεται ότι προέρχεται από τη σύγκρουση δύο μελανών οπών με μάζα 29 φορές και 36 φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Ήλιου.

Η σύγκρουση απελευθέρωσε ενέργεια που αντιστοιχεί σε 3 φορές τη μάζα του Ήλιου (η ενέργεια και η μάζα είναι ισοδύναμες στη Σχετικότητα) και εξαπλώθηκε στο Διάστημα από τα βαρυτικά κύματα.

Η ενέργεια αυτή είναι μεγαλύτερη από ό,τι εκπέμπουν στον ίδιο χρόνο όλα τα άστρα του ορατού Σύμπαντος μαζί.

«Είναι μακράν η πιο ισχυρή έκρηξη που έχει καταγράψει ο άνθρωπος μετά τη Μεγάλη Έκρηξη» επισήμανε ο Κιπ Θορν του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια (Caltech), βασικός συντελεστής της προσπάθειας

Πηγή 1
Πηγή 2

Ο 18χρονος που κέρδισε 250.000 δολάρια επειδή εξήγησε την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν σε επτάμισι λεπτά

"Γιατί οι ταξιδιώτες στο Διάστημα θα βίωναν τον χρόνο πιο αργά από ό,τι οι άνθρωποι στη Γη;" Η διαστολή του χρόνου, όπως προκύπτει από τις θεωρίες του Αϊνστάν, έχει «πρωταγωνιστήσει» σε ταινίες και βιβλία "hard sci-fi", όπως το "Interstellar" - και βρέθηκε στο επίκεντρο του διαγωνισμού Breakthrough Prize της Σίλικον Βάλεϊ

Νικητής ήταν ο 18χρονος Ράιαν Τσέστερ, μαθητής Λυκείου, ο οποίος, στο πλαίσιο ενός βίντεο 7 λεπτών και 33 δευτερολέπτων, υπό τον τίτλο "Some Cool Ways of Looking at the Special Theory of Relativity"...τα εξήγησε όλα, και μάλιστα πολύ απλά και καλά. Τόσο απλά και καλά, που κέρδισε το Breakthrough Junior Challenge, ύψους 400.000 δολαρίων

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του Popular Science, ο Τσέστερ θα λάβει 250.000 δολάρια σε εκπαιδευτικά βραβεία, ενώ ο καθηγητής του, Ρίτσαρντ Νέστοφ, θα λάβει 50.000. Παράλληλα, το σχολείο του, North Royalton High School, θα αποκτήσει ένα επιστημονικό εργαστήριο, αξίας 100.000 δολαρίων, σε συνεργασία με τη μη κερδοσκοπική οργάνωση Cold Spring Harbor Laboratory.

Πηγή

CERN: Υλη και αντιύλη σε απόλυτη συμμετρία

Τη θεμελιώδη συμμετρία της φύσης απέδειξε επιστημονική ομάδα μετρώντας τη μάζα σωματιδίων και το ηλεκτρικό τους φορτίο, με τη βοήθεια του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων του CERN.

Η μελέτη, που πραγματοποίησαν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο της Βραζιλίας, απέδειξε την ύπαρξη συμμετρίας μεταξύ των πυρήνων σωματιδίων και αντισωματιδίων σε ό,τι αφορά το φορτίο, την ομοτιμία και τον χρόνο.

Το πείραμα αποτελούσε μέρος ευρύτερης μελέτης, με στόχο τον εντοπισμό διαφορών στον τρόπο με τον οποίο πρωτόνια και νετρόνια ενώνονται στους πυρήνες, με τα αντισωματίδιά τους να σχηματίζουν αντιπυρήνες. Τα αντισωματίδια έχουν την ίδια μάζα, αλλά αντίθετο ηλεκτρικό φορτίο από τα σωματίδια.

"Μετά το Μπιγκ Μπανγκ, για κάθε σωματίδιο ύλης δημιουργήθηκε και ένα αντισωματίδιο. Στη Φυσική Σωματιδίων, το κρίσιμο ερώτημα είναι αν όλοι οι νόμοι της Φυσικής εμφανίζουν ένα ιδιότυπο είδος συμμετρίας, γνωστό ως CPT (φορτίο, ομοτιμία, χρόνος ή charge, parity, time). Οι μετρήσεις αυτές δείχνουν την ύπαρξη μιας θεμελιώδους συμμετρίας μεταξύ πυρήνα και αντιπυρήνα", λέει ο Μαρσέλο Μουνιόζ, καθηγητής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο.

Οι μετρήσεις αυτές κατέστησαν δυνατές χάρη σε πείραμα του δακτυλίου του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (LHC), που μέτρησε τα παραγόμενα σωματίδια σε προσκρούσεις βαρέων ιόντων στο εσωτερικό του επιταχυντή. Η μέθοδος αυτή επιτρέπει τη μελέτη της ύλης σε ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες και πυκνότητες.

Οι προσκρούσεις παρήγαγαν μεγάλο αριθμό σωματιδίων και αντισωματιδίων, δημιουργώντας πυρήνες και αντιπυρήνες με τον ίδιο ρυθμό. Αξιοποιώντας τα δεδομένα αυτά, το πείραμα πέτυχε την ακριβή σύγκριση των ιδιοτήτων των πυρήνων και των αντιπυρήνων.
Αφού μέτρησαν την καμπυλότητα από τα ίχνη που άφηναν πίσω τους τα σωματίδια στο μαγνητικό πεδίο του αισθητήρα, αλλά και τον χρόνο πτήσης των σωματιδίων, οι επιστήμονες υπολόγισαν τη σχέση μάζας-φορτίου για τους πυρήνες και τους αντιπυρήνες.

Ο δρ Μουνιόζ εκτιμά ότι το πόρισμα της μελέτης θα βοηθήσει τους φυσικούς να διακρίνουν ποια από τις θεωρίες για τους θεμελιώδεις νόμους του σύμπαντος είναι η πιο αληθοφανής.
"Οι νόμοι αυτοί περιγράφουν τη φύση κάθε αλληλεπίδρασης της ύλης, και για τον λόγο αυτόν είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε ότι οι φυσικές αλληλεπιδράσεις δεν αλλοιώνονται από τη μεταβολή φορτίου των σωματιδίων, τη μεταμόρφωση της ομοτιμίας ή τη μεταβολή του χρόνου. Πρέπει να γνωρίζουμε εάν οι νόμοι της Φυσικής παραμένουν αμετάβλητοι κάτω από αυτές τις συνθήκες", λέει ο δρ Μουνιόζ.

Η ύπαρξη αντιύλης και η σχέση της με την ύλη απασχολεί εδώ και δεκαετίες την επιστημονική κοινότητα. Οι επικρατούσες θεωρίες θέλουν το Μπιγκ Μπανγκ να παράγει όμοιες ποσότητες και των δύο, που θα σήμαινε ότι ύλη και αντιύλη θα αλληλοεξουδετερώνονταν αυτόματα.

Το πείραμα της επιστημονικής ομάδας από τη Βραζιλία ίσως οδηγήσει ένα βήμα πιο κοντά στην επίλυση του μυστηρίου αυτού.

Πηγή

Το ζεστό νερό παγώνει πιο γρήγορα από το κρύο - και τώρα ξέρουμε το γιατί.

Το ζεστό νερό φαίνεται να παγώνει γρηγορότερα από το κρύο, κάτι που είναι γνωστό ως φαινόμενο Mpemba. Το φαινόμενο πήρε το όνομά του από έναν φοιτητή στην Τανζανία, ο οποίος το 1963 παρατήρησε ότι ένα ζεστό μίγμα παγωτού, παγώνει πιο γρήγορα από ένα κρύο. Το φαινόμενο παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από τον Αριστοτέλη τον 4ο αιώνα π.Χ. και στη συνέχεια από τους Francis Bacon και τον René Descartes. Ο Mpemba δημοσίευσε ένα έγγραφο σχετικά με τα ευρήματά του το 1969.

Οι θεωρίες για το φαινόμενο Mpemba αναφέρονταν στην ταχύτερη εξάτμιση του ζεστού νερού - μειώνοντας έτσι τον όγκο που απομένει για να παγώσει, στο σχηματισμό ενός στρώματος πάγου στο κρύο νερό μονώνοντάς το και στις διαφορετικές συγκεντρώσεις των διαλυμένων ουσιών, όπως το διοξείδιο του άνθρακα το οποίο αποβάλλεται όταν το νερό θερμαίνεται. Δυστυχώς το φαινόμενο δεν εμφανίζεται πάντα - το κρύο νερό συχνά παγώνει γρηγορότερα από ό,τι το ζεστό όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς. Αλλά το φαινόμενο Mpemba συμβαίνει τακτικά, και κανείς δε μπόρεσε ποτέ να βρει την εξήγηση.

Τώρα μια ομάδα φυσικών από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Nanyang στη Σιγκαπούρη με επικεφαλής τον Xi Zhang, έχουν βρει ενδείξεις ότι οι χημικοί δεσμοί που συγκρατούν το νερό είναι υπεύθυνοι για την παρουσία τυ φαινομένου. Κάθε μόριο νερού αποτελείται από ένα άτομο οξυγόνου συνδεδεμένο ομοιοπολικά με δύο μόρια υδρογόνου. Αυτοί οι δεσμοί περικλείουν άτομα που μοιράζονται ηλεκτρόνια. Τα μόρια του νερού συνδέονται επίσης μεταξύ τους με ασθενέστερες δυνάμεις που δημιουργούνται από δεσμούς υδρογόνου. Αυτές οι δυνάμεις εμφανίζονται όταν ένα άτομο υδρογόνου από ένα μόριο νερού βρίσκεται κοντά σε ένα άτομο οξυγόνου από ένα άλλο μόριο νερού.

Η ομάδα δηλώνει ότι το φαινόμενο Mpemba προκαλείται από αυτούς τους δεσμούς. Υποστηριζουν ότι όταν τα μόρια του νερού έρχονται σε κοντινή επαφή, μια φυσική απώθηση μεταξύ των μορίων έχει ως αποτέλεσμα οι ομοιοπολικοί δεσμοί να "τεντώσουν" και να αποθηκεύσουν ενέργεια. Όταν το υγρό ζεσταθεί, οι δεσμοί υδρογόνου τεντώνουν καθώς το νερό γίνεται λιγότερο πυκνό και τα μόρια κινούνται πιο μακριά το ένα από το άλλο.

Αυτό το "τέντωμα" στους δεσμούς υδρογόνου επιτρέπει στους ομοιοπολικούς δεσμούς να χαλαρώσουν και να συρρικνωθούν, γεγονός που τους αναγκάζει να αποβάλλουν την ενέργειά τους. Η διαδικασία της αποβολής ενέργειας των ομοιοπολικών δεσμών είναι ουσιαστικά ίδια όπως η ψύξη, και έτσι το ζεστό νερό θα πρέπει θεωρητικά να κρυώνει γρηγορότερα από το κρύο. Οι υπολογισμοί της ομάδας δείχνουν ότι το μέγεθος της χαλάρωσης των ομοιοπολικών δεσμών παίζει σημαντικό ρόλο στις πειραματικές διαφορές που αφορούν το χρόνο που χρειάζεται για το ζεστό και το κρύο νερό να παγώσουν.

Πηγή

Οι επικίνδυνοι αστεροειδείς που έπεσαν στη γη από το 2000

Οι 26 περιπτώσεις όπου ο πλανήτης μας κινδύνευσε πραγματικά.

Το Comprehensive Nuclear Test Ban Detection είναι ένα κέντρο το οποίο ερευνά τη δραστηριότητα των πυρηνικών δοκιμών των μεγάλων δυνάμεων. Παράλληλα μετράει την ενέργεια που εκλύεται από τις πτώσεις αστεροειδών στη γη. Σύμφωνα με τα στοιχεία του CTBT, από το 2000 μέχρι σήμερα έχουν χτυπήσει τη γη 26 αστεροειδείς με εκλυόμενη ενέργεια ισοδύναμη με έναν κιλοτόννο ΤΝΤ. Ο μεγαλύτερος αστεροειδής που χτύπησε σε αυτό το διάστημα τη γη ήταν αυτός του Chelvabinsk τον Φεβρουάριο του 2013. Στο βίντεο που μπορείτε να δείτε στο slideshow , το ίδρυμα B612 έδωσε αναλυτικά τα σημεία όπου έπεσαν οι 26 αστεροειδείς τα τελευταία 14 χρόνια. Το ίδρυμα Β612 αποτελεί μια ιδιωτική πρωτοβουλία η οποία παρακολουθεί όλα τα δεδομένα των ουράνιων σωμάτων που απειλούν τη γη. Παράλληλα κατασκευάζει το πρώτο ιδιωτικό τηλεσκόπιο το οποίο θα μπορεί έγκαιρα να εντοπίσει τυχόν κίνδυνο από το διάστημα για τον πλανήτη μας.

Πηγή

Διάκριση μαθήτριας από την Άντισσα Λέσβου στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Φυσικής

Στις πρώτες θέσεις του 23ου Πανελλήνιου διαγωνισμού Φυσικής 2013 βρέθηκε μία μαθήτρια Λυκείου από την Άντισσα. Πρόκειται για την μαθήτρια της Β’ Λυκείου (και φέτος Γ’ Λυκείου) του ΓΕΛ Άντισσας, Ευστρατία Παπουτσέλου, η οποία πρώτευσε μαζί με μαθητές σχολείων απ’ όλη την Ελλάδα στον πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό Φυσικής, καταλαμβάνοντας την 8η θέση.

Η μαθήτρια θα βραβευτεί σήμερα Σάββατο, 25 Ιανουαρίου, στην Αθήνα, σε ειδική τελετή που θα γίνει στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την βράβευσή της στην Αθήνα, βραβείο θα της απονεμηθεί και σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στη Μυτιλήνη στις 30 Ιανουαρίου.

Όπως μας είπε ο υπεύθυνος του ΕΚΦΕ Σ. Βαλάκος, στην εκδήλωση που θα διεξαχθεί στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου, στις 11 το πρωί (ημέρα των Τριών Ιεραρχών), θα βραβευτούν η συγκεκριμένη μαθήτρια, άλλοι μαθητές Λυκείου που συμμετείχαν στον τοπικό διαγωνισμό "EUSO 2014", καθώς και η ομάδα του Πειραματικού Λυκείου Μυτιλήνης που πήρε μέρος στην Αθήνα στον πανελλήνιο διαγωνισμό Φυσικών Επιστημών. Διοργανωτής της εκδήλωσης είναι το 4ο Γυμνάσιο Μυτιλήνης. Να σημειωθεί ότι η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου ορίζει κάθε χρόνο, στο πλαίσιο της σχολικής εορτής των Τριών Ιεραρχών, ένα σχολείο διοργανωτή στην εκδήλωση, που γίνεται σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Μυτιλήνης.

Τα συγχαρητήριά του στην μαθήτρια Ευστρατία Παπουτσέλου που κατέλαβε την 8η θέση πανελλαδικά και θα βραβευτεί, εξέφρασε με δηλώσεις του στην εφημερίδα μας ο Διευθυντής του ΓΕΛ Άντισσας, Βασίλης Παλιόγλου. «Εκφράζω τα συγχαρητήριά μου στην μαθήτρια, η οποία και στα τρία χρόνια με τις επιδόσεις της έχει προβάλει και έχει αναδείξει το σχολείο μας μαζί με άλλους συμμαθητές της». Επίσης ο κ. Παλιόγλου συνεχάρη και όλο το διδακτικό προσωπικό και ιδιαίτερα τους καθηγητές Φυσικής, Γιώργο Δουλγεράκη και Αντώνη Ψυχιά.


Τελικά αν το έχεις, αν γεννηθείς με αυτό και το πιστεύεις πραγματικά, θα βρεις τον τρόπο να προχωρήσεις με ότι συνθήκες και αν έχεις να αντιμετωπίσεις..

Πηγή

NASA: μετεωρίτης στη Σελήνη άνοιξε κρατήρα 20 μέτρων (video)

Τεράστια έκρηξη στην επιφάνεια της Σελήνης κατέγραψε η NASA, μιλώντας για πτώση μετεωρίτη που προκάλεσε εκτυφλωτική λάμψη, ορατή με γυμνό μάτι.


Ένα αυτοματοποιημένο τηλεσκόπιο που παρακολουθεί το φεγγάρι έχει καταγράψει εικόνες ενός μετεωρίτη βάρους περίπου 40 κιλών να προσκρούει στη σεληνιακή επιφάνεια, δημιουργώντας μια εκτυφλωτική λάμψη, ανακοίνωσαν την Παρασκευή επιστήμονες της NASA.

Η έκρηξη, η οποία έλαβε χώρα στις 17 Μαρτίου, ήταν η μεγαλύτερη που έχει καταγράψει μέχρι στιγμής τηλεσκόπιο της NASA, από τότε που η υπηρεσία ξεκίνησε να παρακολουθεί το φεγγάρι, περίπου 8 χρόνια πριν και να καταγράφει τις προσκρούσεις μετεωριτών στη σεληνιακή επιφάνεια.
Μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 300 εκρήξεις.

«Η λάμψη ήταν 10 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με ότι έχουμε δει έως τώρα», δήλωσε ο Μπιλ Κουκ της NASA.

Ένας δορυφόρος της Υπηρεσίας, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι, έχει σταλεί προκειμένου να καταγράψει το νέο κρατήρα που δημιουργήθηκε στην επιφάνεια της Σελήνης μετά την έκρηξη.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το μέγεθος του κρατήρα θα φτάνει περίπου τα 20 μέτρα.
Η NASA ανέφερε ότι η έκρηξη ήταν τόσο έντονη που ο καθένας κοιτάζοντας το φεγγάρι τη στιγμή της πρόσκρουσης θα είχε τη δυνατότητα να δει τη λάμψη χωρίς τη χρήση τηλεσκοπίου.
Μετά την αξιολόγηση των ψηφιακών εγγραφών, οι επιστήμονες καθόρισαν ότι ο μετεωρίτης είχε διάμετρο περίπου 0,3 μέτρα και ταξίδευε με ταχύτητα 90.123 χιλιομέτρων την ώρα, όταν συγκρούστηκε με το φεγγάρι και εξερράγη με δύναμη πέντε τόνων TNT.

Την ίδια νύχτα, οι κάμερες της NASA εντόπισαν έναν ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό μετεωριτών που εισήλθαν στην ατμόσφαιρα της Γης. Οι μετεωρίτες διαλύθηκαν προτού φτάσουν στην επιφάνεια του πλανήτη.

 

Πηγή

Σε απόσταση... αναπνοής από τη Γη θα περάσει αστεροειδής στις 15 Φεβρουαρίου

Ο αστεροειδής 2012 DA14 είναι ένας από τους χιλιάδες «μικρομεσαίους» αστεροειδείς που κυκλοφορούν στη διαστημική μας γειτονιά και πλησιάζουν τη Γη, άλλοτε σε μεγαλύτερη και άλλοτε σε μικρότερη απόσταση. Οι επιστήμονες είχαν επικεντρώσει εδώ και ένα χρόνο την προσοχή τους στον 2012 DA14 και είχαν προβλέψει ότι θα περάσει στις 15 Φεβρουαρίου σε πολύ κοντινή απόσταση από τη Γη. Πράγματι οι τελευταίες παρατηρήσεις του αστεροειδή δείχνουν ότι στις 15 Φεβρουαρίου θα περάσει σε απόσταση 27.000 χλμ. από τον πλανήτη μας.

Ο αστεροειδής έχει διάμετρο 50 μέτρων και θα εισέλθει στην περιοχή που βρίσκονται σε τροχιά οι λεγόμενοι «γεωσύγχρονοι δορυφόροι» που είναι στην συντριπτική τους πλειονότητα τηλεπικοινωνιακοί. Είναι ο μεγαλύτερος σε μέγεθος αστεροειδής που θα εισέλθει σε αυτή την περιοχή αλλά οι ειδικοί είναι καθησυχαστικοί και θεωρούν ότι δεν πρόκειται να κινδυνεύσει κάποιος δορυφόρος.

Ο 2012 DA14 θα περάσει τόσο κοντά από τη Γη που μπορεί να γίνει ορατός με μικρά τηλεσκόπια ή ακόμη και με κυάλια. Αν πάντως κάποια στιγμή στο μέλλον ο 2012 DA14 «λοξοδρομήσει» και προσκούσει στον πλανήτη μας οι επιπτώσεις θα είναι ανυπολόγιστες αφού οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι η σύγκρουση θα προκαλέσει μια έκρηξη ισχύος 2,5 μεγατόνων ΤΝΤ. Αυτό σημαίνει ότι ο αστεροειδής μπορεί να «εξαφανίσει» μια μητρόπολη όπως παραδείγματος χάριν, το Λονδίνο.

Πηγή

Νόμπελ Φυσικής για τη σύλληψη κβαντικών σωματιδίων

Οι δύο φυσικοί που κατάφεραν πρώτοι να παγιδεύσουν μεμονωμένα κβαντικά σωματίδια τιμώνται με το Νόμπελ Φυσικής του 2012, ανακοίνωσε το μεσημέρι της Τρίτης η επιτροπή των βραβείων στη Στοκχόλμη.

Ο Γάλλος Σερζ Αρός και ο Αμερικανός Ντέιβιντ Ουάινλαντ θα μοιραστούν από κοινού το βραβείο «για τις επαναστατικές πειραματικές μεθόδους που επιτρέπουν τη μέτρηση και το χειρισμό μεμονωμένων κβαντικών συστημάτων».

Και οι δύο φυσικοί εργάζονται στον κλάδο της «κβαντικής οπτικής» και μελετούν τις θεμελιώδεις ιδιότητες του φωτός και της ύλης.

Οι έρευνες των Αρός και Ουάινλαντ ανοίγουν ουσιαστικά το δρόμο για την ανάπτυξη κβαντικών υπολογιστών, οι οποίοι «ίσως θα αλλάξουν την καθημερινή ζωή μας όπως την άλλαξαν οι κλασικοί υπολογιστές τον περασμένο αιώνα» επισημαίνει η επιτροπή.

Ο Σερζ Αρός (Serge Haroche, ένθετη αριστερά) γεννήθηκε το 1944 στην Καζαμπλάνκα και ολοκλήρωσε το διδακτορικό του το 1971 στο Πανεπιστήμιο «Πιέρ και Μαρί Κιουρί» του Παρισιού. Είναι σήμερα καθηγητής στο Collège de France και την Ecole Normale Supérieure στο Παρίσι.

Ο Ντέιβιντ Ουάινλαντ (David J. Wineland, ένθετη κάτω δεξιά) γεννήθηκε το 1944 στο Μιλγουόκι και έγινε διδάκτορας του Χάρβαρντ το 1970. Εργάζεται σήμερα στο αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Μέτρων και Τεχνολογίας και το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπούλντερ.

 
Κβαντικές παγίδες

Η κβαντική φυσική, ή κβαντομηχανική, είναι ο κλάδος που εξετάζει τη φύση σε μικροσκοπικές, έσχατες διαστάσεις. Σε αυτόν τον παράξενο, σχεδόν παράλογο κόσμο οι νόμοι της κλασικής φυσικής παύουν να ισχύουν και τα κβαντικά φαινόμενα καταλαμβάνουν τον έλεγχο.

Είναι όμως δύσκολο να απομονώσει κανείς μεμονωμένα σωματίδια, όπως τα φωτόνια και τα άτομα, και να μελετήσει τις κβαντικές ιδιότητές τους. Μάλιστα πολλοί πίστευαν κάποτε ότι αυτό θα ήταν αδύνατο -μέχρι που οι Αρός κι Ουάινλαντ απέδειξαν ότι είναι εφικτό.

Και οι δύο φυσικοί εργάζονται στον κλάδο της κβαντικής οπτικής, μελετώντας τις θεμελιώδεις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στο φως και την ύλη. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν είναι ουσιαστικά παρόμοιες: Ο Ουάιλαντ παγιδεύει ιόντα, δηλαδή φορτισμένα άτομα, και τα μελετά χρησιμοποιώντας φωτόνια, δηλαδή φως. Ο Αρός ακολουθεί την αντίθετη προσέγγιση και χρησιμοποιεί άτομα για να εξετάσει παγιδευμένα φωτόνια.

Στο εργαστήριο το Ουάινλαντ στο Κολοράντο, ιόντα αιωρούνται μέσα σε μια παγίδα που τα συγκρατεί με ηλεκτρικά πεδία. Μια δέσμη λέιζερ εισέρχεται στην παγίδα και καταστέλλει τη θερμική κίνηση του ιόντος, δηλαδή το ακινητοποιεί κατά κάποιο τρόπο.

Το εντυπωσιακό είναι όμως ότι ένας προσεκτικά ρυθμισμένος παλμός του λέιζερ μπορεί να φέρει το σωματίδιο σε μια παράξενη κατάσταση στην οποία καταλαμβάνει δύο ενεργειακές στάθμες ταυτόχρονα. Και αυτό είναι μια απόδειξη της «υπέρθεσης», ή «επαλληλίας», κατά το οποίο ένα σωματίδιο βρίσκεται σε δύο καταστάσεις ταυτόχρονα, είναι θεμελιώδης αρχή της κβαντομηχανικής.

Ο Σερζ Aρός ακολουθεί μια διαφορετική τακτική για να μελετήσει την αλληλεπίδραση του φωτός με την ύλη. Στο εργαστήριό του στο Παρίσι, φωτόνια εισάγονται σε μια μικρή κοιλότητα με τοιχώματα που αποτελούνται από τους πιο λείους καθρέπτες του κόσμου -τόσο λείους, ώστε κάθε φωτόνιο μπορεί να διανύσει 40.000 χιλιόμετρα αναπηδώντας στα τοιχώματα, πριν τελικά απορροφηθεί.

Για να ελέγξει και να μετρήσει αυτά τα φωτόνια καθώς αναπηδούν πέρα δώθε, ο Αρός εισάγει στην κοιλότητα ένα άτομο που κινείται με συγκεκριμένη ταχύτητα. Το άτομο αλληλεπιδρά με το φωτόνιο, αλλάζει κβαντική κατάσταση και στη συνέχεια βγαίνει από την άλλη άκρη της παγίδας, οπότε μπορεί να μετρηθεί. Η μέτρηση της μεταβολής της κβαντικής κατάστασης του ατόμου δίνει τελικά πληροφορίες για το ίδιο το φωτόνιο, χωρίς να το καταστρέψει στη διαδικασία.

Το ζόμπι του Σρέντιγκερ

Τα πειράματα των νικητών του φετινού Νόμπελ θα είχαν αφήσει έκπληκτο τον Αυστριακό φυσικό Έρβιν Σρέντιγκερ, έναν από τους θεμελιωτές της κβαντικής φυσικής τον προηγούμενο αιώνα.

«Ποτέ δεν πειραματιζόμαστε με μόνο ένα ηλεκτρόνιο ή άτομο ή μόριο. Ορισμένες φορές υποθέτουμε ότι το κάνουμε σε πειράματα σκέψης, αυτό όμως οδηγεί πάντα σε γελοίες συνέπειες» έγραφε το 1952.

Αυτό που προβλημάτιζε τον Σρέντιγκερ ήταν οι σχεδόν παράλογες συνέπειες των εξισώσεών του, οι οποίες έδειχναν ότι ένα σωματίδιο μπορεί να βρίσκεται σε δύο καταστάσεις ταυτόχρονα. Φανταστείτε, είπε, μια γάτα που βρίσκεται απομονωμένη σε ένα κουτί όπου υπάρχει και μια συσκευή απελευθέρωσης ενός δηλητηρίου, η οποία ελέγχεται από ένα κβαντικό σύστημα.

Το κβαντικό σύστημα βρίσκεται σε δύο καταστάσεις, και επομένως και η γάτα βρίσκεται σε δύο καταστάσεις: και ζωντανή και νεκρή ταυτόχρονα. Αυτό όμως είναι αδύνατο να παρατηρηθεί, αφού το άνοιγμα του κουτιού θα διατάρασσε την κβαντική υπέρθεση και θα καθιστούσε τη γάτα είτε ζωντανή είτε νεκρή.

Ο ίδιος ο Σρέντιγκερ ζήτησε αργότερα συγγνώμη για τη σύγχυση που προκάλεσε στη φυσική, τελικά όμως οι Αρός και Ουάινλαντ έδειξαν ότι τέτοιες καταστάσεις υπέρθεσης υπάρχουν και μπορούν να δημιουργηθούν στο εργαστήριο, με φωτόνια ή άτομα που βρίσκονται ταυτόχρονα σε δύο καταστάσεις.

Και, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, ο παραλογισμός του Σρέντιγκερ μπορεί να έχει πρακτικές εφαρμογές, μεταξύ άλλων στους κβαντικούς υπολογιστές.

Οι σημερινοί υπολογιστές αποθηκεύουν την πληροφορία σε bit, τα οποία βρίσκονται είτε στην κατάσταση «0» είτε στην κατάσταση «1». Στους κβαντικούς υπολογιστές όμως, κάθε bit μπορεί να βρίσκεται σε δύο καταστάσεις ταυτόχρονα, επιτρέποντας παράλληλους υπολογισμούς με αστρονομική ταχύτητα.


Περισσότερες πληροφορίες στο http://physicsworld.com

Οι δέκα εξυπνότεροι άνθρωποι στον κόσμο

Σύμφωνα με τη λίστα που κατάρτισε και έδωσε στη δημοσιότητα η ιστοσελίδα superscolar.org, ο Τέρενς Τάο είναι ο εξυπνότερος άνθρωπος αυτή τη στιγμή στον κόσμο.

Η λίστα με τις δέκα μεγαλύτερες ευφυΐες είναι μεν υποκειμενική, σημειώνεται όμως πως η εν λόγω ιστοσελίδα θεωρείται έγκυρη και βασίζεται στο IQ που έχει επισήμως καταμετρηθεί καθώς και στα βραβεία και τις διακρίσεις που έχουν κατακτήσει οι δέκα διάνοιες.

Άλλωστε, υπογραμμίζεται και από τους ίδιους τους συντάκτες της ιστοσελίδας, πως η λίστα δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να εκληφθεί ως "Ευαγγέλιο", "αφού η έννοια της εξυπνάδας είναι κάτι υποκειμενικό κι υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί παράγοντες πέρα από το IQ που καθορίζουν πόσο έξυπνος είναι κάποιος".

Πρόκειται λοιπόν για έναν ενδεικτικό κατάλογο με δέκα ανθρώπους που αν μη τι άλλο, ξεχωρίζουν για τα επιτεύγματα τους.

Η λίστα των "εγκεφάλων"
1. Τέρενς Τάο, μαθηματικός
Το "παιδί θαύμα". Γεννήθηκε το 1975 στην Αυστραλία.  Σύμφωνα με το Smithsonian Online Magazine, ο Τάο διδάχθηκε βασική αριθμητική από την ηλικία των δύο ετών .
Το 1986 σε ηλικία 10 ετών παίρνει μέρος στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα και κερδίζει το χάλκινο μετάλλιο, το 1987 το αργυρό και το επόμενο έτος σε ηλικία 13 ετών κερδίζει το χρυσό μετάλλιο.
Είναι ο μικρότερος μαθητής που κέρδισε χρυσό μετάλλιο στην ιστορία των Μαθηματικών Ολυμπιάδων. Το 2006 πήρε το βραβείο "Fields" (βραβείο Νόμπελ στα Μαθηματικά).
Έχει ασχοληθεί με την Αρμονική Ανάλυση , την Συνδυαστική , Μερικές Διαφορικές εξισώσεις , Αναλυτική Θεωρία Αριθμών.
IQ:230
Ηλικία:36

2. Κρίστοφερ Χιράτα, αστροφυσικός
Στα 13 του κέρδισε χρυσό μετάλλιο στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Φυσικής, στα 14 μπήκε στο πανεπιστήμιο και ήδη από τα 16 του δουλεύει στην NASA πάνω σε projects για τον αποικισμό στον Άρη. Σήμερα είναι μόλις, 30 ετών.
IQ:225
Ηλικία:30

3. Κιμ Ουνγκ Γιονγκ, φυσικός
Είναι ο κάτοχος του ρεκόρ του βιβλίου Γκίνες για τις τέσσερις γλώσσες (Κορεάτικα, Γιαπωνέζικα, Αγγλικά και Γερμανικά) που μιλούσε άπταιστα, στην ηλικία των... δύο ετών. Έχει εργαστεί στη NASA ως έφηβος και έχει εκπαιδευτεί στην Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος των ΗΠΑ, από την ηλικία των 8 ετών.
IQ:210
Ηλικία:50

4. Ρίκ Ρόσνερ, σεναριογράφος
Πολυπράγμων και εκκεντρικός. Και σίγουρα ιδιοφυΐα. Ο Ρόσνερ είναι ο άνθρωπος που γράφει τα κείμενα για το διάσημο σώου του Τζίμι Κίμελ καθώς και για πολλές αμερικανικές εκπομπές. Στο παρελθόν έχει εργαστεί ως γυμνό μοντέλο, στρίπερ και σερβιτόρος με... roller skates.
IQ:190
Ηλικία:52

5. Γκάρι Κασπάροφ, σκακιστής
Πρόκειται για τον νεότερο άνθρωπο που κέρδισε τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή, στα 22 του χρόνια. Πλέον έχει αποσυρθεί από το άθλημα και βγάζει τα προς το ζην γράφοντας βιβλία και δίνοντας διαλέξεις.
IQ:190
Ηλικία:49

6. Τζέιμς Γουντς, ηθοποιός
Κι όμως, πρόκειται για τον πασίγνωστο ηθοποιό. Ο Γουντς έχει κερδίσει τρία βραβεία Emmy και έχει προταθεί δύο φορές για το Όσκαρ.
Ο 65χρονος ηθοποιός γράφτηκε με υποτροφία στα μαθηματικά στο φημισμένο UCLA όταν ήταν ακόμη μαθητής γυμνασίου. Στη συνέχεια όμως τον κέρδισε η έβδομη τέχνη και έστρεψε την πλάτη του σε μια ακαδημαϊκή καριέρα για χάρη του σελιλόιντ.
Έχει συνδέσει το όνομα του με ταινίες όπως τα "Once Upon a Time in America", "Salvador", "Nixon", "Ghosts of Mississippi", κ.α.
IQ:180
Ηλικία:65

7. Πολ Άλεν, επιχειρηματίας
Ο Άλεν είναι συνιδρυτής της Microsoft και δισεκατομμυριούχος, με μια προσωπική περιουσία που ανέρχεται στα 10 δις ευρώ. Με άλλα λόγια, είναι ο 48ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Ταυτόχρονα είναι και και ένας από τους πιο γενναιόδωρους φιλάνθρωπους της υφηλίου.
IQ:170
Ηλικία:59

8. Τζούντιτ Πόλγκαρ, σκακίστρια
Η νεότερη πρωταθλήτρια σκακιού στην ιστορία. Στα 15 της κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο, παίρνοντας την πρωτοκαθεδρία από τον Μπόμπι Φίσερ, που όταν είχε γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής, ήταν κατά ένα μήνα μεγαλύτερος.
Διακρίθηκε χάρη στην ιδέα του πατέρα της, ο οποίος εφάρμοσε πάνω της μια πρωτοποριακή εκπαιδευτική μέθοδο που εξειδικεύεται αποκλειστικά σε ένα πεδίο γνώσης.
IQ:170
Ηλικία:35

9. Σερ Άντριου Γουάιλς, μαθηματικός
Ο Βρετανός καθηγητής του φημισμένου πανεπιστήμιου Πρίνστον κατάφερε το 1995 κι έλυσε το "τελευταίο θεώρημα του Φερμά", το αποκαλούμενο και "δυσκολότερο μαθηματικό γρίφο στην ιστορία" που απασχολούσε τους επιστήμονες επί 358 χρόνια. Μόλις.
Έχει κερδίσει 15 διεθνή βραβεία μαθηματικών και επιστήμης. Και συνεχίζει.
IQ:170
Ηλικία:59

10. Στίβεν Χόκινγκ, αστροφυσικός
Συγγραφέας 7 βιβλίων και κατά πολλούς, διάδοχος του Αλβέρτου Αϊνστάιν. Έχει κερδίσει 14 διεθνή βραβεία. Σίγουρα, ο πιο αναγνωρίσιμος από τους δέκα της σχετικής λίστας.
IQ:160
Ηλικία:70

Πηγή

Το θερμό νερό παγώνει πιο γρήγορα από το κρύο;

Διαβάζοντας σήμερα το άρθρο που ανέβηκε στο Βήμα Science σχετικά με το φαινόμενο Mpemba και το διαγωνισμό της Βασιλικής Εταιρείας Χημείας, θα ήθελα να "συνεισφέρω" στη γνώση γύρω από αυτό μεταφέροντας ορισμένες λεπτομέρειες από έγκυρες πηγές..

Αρχικά, ας δούμε τι είναι το φαινόμενο Mpemba. Αρχίζουμε με δύο δοχεία νερό, τα οποία είναι ίδια της ίδιας μορφής, και που συγκρατούν τα ίδια ποσά νερού. Η μόνη διαφορά μεταξύ των δύο είναι ότι το νερό στο ένα είναι σε μια υψηλότερη (ομοιόμορφη) θερμοκρασία από το νερό στο άλλο δοχείο. Εν συνεχεία ψύχουμε και τα δύο δοχεία, χρησιμοποιώντας την ίδια ακριβή διαδικασία ψύξης για κάθε δοχείο. Κάτω από ορισμένες συνθήκες το αρχικά θερμότερο νερό θα παγώσει πρώτα. Εάν αυτό το φαινόμενο εμφανιστεί, έχουμε δει το φαινόμενο Mpemba. Φυσικά, το αρχικά θερμότερο νερό δεν θα παγώσει  για όλες τις αρχικές συνθήκες πριν από το αρχικά πιο ψυχρό νερό. 

Εάν το θερμό νερό αρχίσει στους 99,9 βαθμούς Κελσίου, και το ψυχρό νερό στους 0,01 βαθμούς Κελσίου, τότε σαφώς κάτω από αυτές τις συνθήκες, το αρχικά ψυχρότερο νερό θα παγώσει πρώτα. Αλλά δεν θα δείτε το φαινόμενο Mpemba για οποιεσδήποτε αρχικές θερμοκρασίες, μορφές δοχείων, και συνθήκες ψύξης. Αυτό φαίνεται αδύνατο, έτσι δεν είναι; Πολλοί σκεπτικοί αναγνώστες μπορεί να έχουν βρεί ήδη μια κοινή απόδειξη ότι το φαινόμενο Mpemba είναι αδύνατο. 

Η απόδειξη συνήθως ταιριάζει με το παρακάτω σκεπτικό. Πείτε ότι το αρχικά πιο δροσερό νερό αρχίζει στους 30 βαθμούς Κελσίου και παγώνει μέσα σε 10 λεπτά, ενώ το αρχικά θερμότερο νερό αρχίζει στους 70 βαθμούς Κελσίου. Τώρα το αρχικά θερμότερο νερό πρέπει να δαπανήσει κάποιο χρονικό διάστημα για να φτάσει έως τους 30 βαθμούς Κελσίου, και μετά από αυτόν τον χρόνο, θα του πάρει άλλα 10 λεπτά για να παγώσει έως τους 0 βαθμούς. Έτσι φαίνεται ότι το αρχικά θερμότερο νερό πρέπει να ξοδέψει περισσότερο χρόνο για να φτάσει στην ίδια κατάσταση με το ψυχρότερο, σωστά; Τι μπορεί όμως να είναι λάθος με αυτήν την απόδειξη; 

Αυτό που πάει λάθος σε αυτήν την απόδειξη είναι ότι σιωπηρά υποθέτουμε ότι το νερό χαρακτηρίζεται απλά από έναν μοναδικό αριθμό - τη μέση θερμοκρασία του. Αλλά εάν άλλοι παράγοντες εκτός από τη μέση θερμοκρασία του είναι σημαντικοί, κατόπιν όταν ψυχθεί το αρχικά θερμότερο νερό σε μια μέση θερμοκρασία 30 βαθμούς Κελσίου ομοιόμορφα, μπορεί αυτό να εμφανίζεται πολύ διαφορετικό από το αρχικά πιο δροσερό νερό (σε 30 βαθμούς Κελσίου). Γιατί όμως; Επειδή το νερό μπορεί να είχε αλλάξει όταν ψύχθηκε από τους 70 βαθμούς Κελσίου σε μέση θερμοκρασία 30 βαθμών Κελσίου. 

Θα μπορούσε ίσως να έχει λιγότερη μάζα, λιγότερο διαλυμένο αέριο, ή ρεύματα μεταφοράς που παράγουν μια ανομοιόμορφη κατανομή θερμοκρασίας. Ή θα μπορούσε να έχει αλλάξει το περιβάλλον γύρω από το δοχείο στο ψυγείο. Και οι τέσσερις αυτές αλλαγές είναι πιθανά σημαντικές, και κάθε μια αλλαγή θα εξεταστεί χωριστά παρακάτω. Έτσι η αδύνατη απόδειξη που φαινόταν πιο πάνω δεν υπάρχει. Και στην πραγματικότητα το φαινόμενο Mpemba έχει παρατηρηθεί σε διάφορα ελεγχόμενα πειράματα.

 

Δεν είναι ακόμα γνωστό ακριβώς γιατί συμβαίνει αυτό το φαινόμενο. Έχουν προταθεί διάφορες πιθανές εξηγήσεις για αυτό, αλλά μέχρι τώρα τα πειράματα δεν παρουσιάζουν καθαρά ποιος, ενδεχομένως, από τους προτεινόμενους μηχανισμούς είναι το σημαντικότερο. Ενώ θα ακούσετε συχνά τους βέβαιους ισχυρισμούς ότι το Χ είναι η αιτία του φαινομένου Mpemba, τέτοιες εξηγήσεις είναι συνήθως βασισμένες στην εικασία, ή στην εξέταση ορισμένων στοιχείων σε μερικές μελέτες μόνο και την αγνόηση των υπολοίπων. Φυσικά δεν υπάρχει τίποτα λανθασμένο με την ενημερωμένη θεωρητική εικασία ή την ύπαρξη επιλογής σε ποια πειραματικά αποτελέσματα εμπιστεύεστε -- το πρόβλημα είναι ότι διαφορετικοί άνθρωποι κάνουν διαφορετικές αξιώσεις ως προς ποιο Χ είναι η αιτία του φαινομένου. 

Γιατί όμως η σύγχρονη επιστήμη δεν έχει απαντήσει σε αυτήν την φαινομενικά απλή ερώτηση για το νερό που ψύχεται; Το κύριο πρόβλημα για αυτό είναι ότι ο χρόνος που χρειάζεται το νερό για να παγώσει είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος σε διάφορες λεπτομέρειες πάνω στο πειραματικό σύνολο, όπως είναι η μορφή και το μέγεθος του δοχείου, η μορφή και το μέγεθος της μονάδας ψύξης, τα αέρια που είναι διαλυμένα σε αυτό και η περιεκτικότητα του νερού σε ακαθαρσίες, πώς καθορίζεται ο χρόνος της ψύξης, και άλλα πολλά. Λόγω λοιπόν αυτής της ευαισθησίας, ενώ τα πειράματα γενικά έχουν συμφωνήσει ότι πράγματι υπάρχει το φαινόμενο Mpemba, οι φυσικοί διαφωνούν πάνω στους όρους κάτω από τους οποίους εμφανίζεται, και γιατί εμφανίζεται έτσι. Όπως έγραψε ένας Φυσικός, "Υπάρχει τέτοιος πλούτος πειραματικής παραλλαγής στο πρόβλημα έτσι ώστε οποιοδήποτε εργαστήριο που αναλαμβάνει τέτοιες έρευνες, είναι εγγυημένο πως θα παρουσιάζει διαφορετικά αποτελέσματα από όλους τους άλλους."

Έτσι με τον περιορισμένο αριθμό πειραμάτων που γίνονται, συχνά κάτω από πολύ διαφορετικούς όρους, κανένας από τους προτεινόμενους μηχανισμούς δεν μπορεί να πιστοποιηθεί με βεβαιότητα ως "ο κύριος μηχανισμός". 

Πηγή

Επιστήμονες του MIT δημιούργησαν κάμερα που μπορεί να δει σε γωνίες

Πως θα σας φαινόταν μια κάμερα με την οποίο θα μπορούσατε να βλέπετε σε γωνίες; Επιστήμονες του MIT κατάφεραν μέσα σε δύο χρόνια και δημιούργησαν μια τέτοια κάμερα χρησιμοποιώντας laser που ανιχνεύουν ηχώ φωτός.

Λειτουργεί με βάση την αρχή του περισκοπίου αλλά χωρίς να χρησιμοποιεί καθρέπτες για την ανακατεύθυνση του φωτός αλλά κανονικούς τοίχους, πόρτες, πατώματα κτλπ.

Συγκεκριμένα, χρησιμοποιείται ένα femtosecond laser που εκπέμπει μικρές ακτίνες φωτός. Το φως αντανακλάται στον τοίχο και πέφτει πάνω σε μια άλλη επιφάνεια και καταλήγει να επιστρέφει στον αισθητήρα της κάμερας. Ο χρόνος που απαιτείται μέχρι η ακτίνα να επιστρέψει στον αισθητήρα είναι μια ένδειξη του πόσο μακριά έχει ταξιδέψει εξαρχής το φως.

H διαδικασία αυτή πραγματοποιείται κάμποσες φορές μέχρις ότου το σύστημα να μπορεί να συνθέσει τη γεωμετρία του δωματίου. Η εικόνα που παράγεται είναι 3D και λιγάκι θολή αλλά εύκολα αναγνωρίσιμη.

Η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε να αξιοποιηθεί στην πράξη από σωστικά συνεργεία σε επείγουσες καταστάσεις για να υπάρχει ορατότητα πίσω από γωνίες. Πέρα από αυτό, όμως, παραμένει από μόνο του ένα σημαντικό τεχνολογικό επίτευγμα.

Το παρακάτω βίντεο εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο επιτυγχάνεται αυτή η "αποκάλυψη" του "μοντέλου" μας



Πηγή

Συσσώρευση γλυκού νερού στην Αρκτική «απειλεί το Ρεύμα του Κόλπου»

Στον Αρκτικό Ωκεανό έχει δημιουργηθεί μια τεράστια "λίμνη" γλυκού νερού που απειλεί την Ευρώπη. Τα ύδατα της "λίμνης" - η οποία μεγαλώνει συνεχώς - είναι πιθανό να εισρεύσουν στα ωκεάνια ρεύματα που καθορίζουν το κλίμα και να προκαλέσουν σε αυτά μεταβολές αλλάζοντας το κλίμα στην Ευρώπη και κάνοντάς το πιο ψυχρό.

Ερευνητές του University College του Λονδίνου και του Εθνικού Ωκεανογραφικού Κέντρου της Βρετανίας μελετώντας δορυφορικές εικόνες διαπίστωσαν ότι αυξάνεται ο όγκος του γλυκού νερού στον Αρκτικό Ωκεανό.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης από το 1995 ως το 2010 ο όγκος του γλυκού νερού στον Αρκτικό Ωκεανό έχει αυξηθεί κατά 8 χιλιάδες κυβικά χλμ. Οι ποσότητες αυτές προέρχονται από το λιώσιμο των πάγων αλλά και από την εισροή υδάτων από τους ποταμούς και έχουν σχηματίσει σύμφωνα με τους επιστήμονες μια τεράστια "λίμνη" γλυκού νερού στις δυτικές περιοχές του ωκεανού. Η λίμνη αυτή μάλιστα μεγαλώνει συνεχώς.

Οι προσομοιώσεις που έκαναν οι ερευνητές δείχνουν ότι αν υπάρξει μεταβολή στην κατεύθυνση των ανέμων παρόμοια με εκείνη που σημειώθηκε στα μέσα των δεκαετιών του 1980 και του 1990 οι όγκοι του γλυκού νερού της "λίμνης" είναι πιθανό να εισρεύσουν στο Ρεύμα του Κόλπου του Ατλαντικού Ωκεανού το οποίο μεταφέρει θερμότητα στην Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική.

Η εισροή του γλυκού νερού στο Ρεύμα του Κόλπου θα έχει ως αποτέλεσμα να περιοριστεί η κινητικότητα του, γεγονός το οποίο με την σειρά του θα προκαλέσει κλιματικές μεταβολές που θα οδηγήσουν τελικά στο να κάνουν την Ευρώπη να βιώσει πιο ψυχρές συνθήκες. H έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Geoscience».

Πηγή

Σπουδές στο τμήμα Φυσικής

Ένας μεγάλος κύκλος στη ζωή μου έκλεισε χθες. Μετά από αρκετά χρόνια σπουδών πήρα το πτυχίο μου από το Φυσικό της Αθήνας και ένα μεγάλο άγχος έφυγε από πάνω μου. Για να είμαι ειλικρινής, είχα ξεκινήσει να γράφω αυτό το κείμενο 10 μήνες πριν και τώρα που το ξανακοίταξα, διαπιστώνω πως δεν θα κρατήσω σχεδόν τίποτα από όσα έγραψα τότε. Εκείνο ήταν ένα κείμενο γεμάτο απογοήτευση - βλέπετε αυτή η "πορεία" δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα - αλλά τελικά όταν τελειώνει επιτυχώς κάτι, αλλάζει ο τρόπος που το βλέπεις και κοιτάς να κρατήσεις μόνο τις καλές στιγμές αφήνοντας πίσω τις άσχημες αναμνήσεις.

Δεν θα γράψω πολλά, δε θέλω να κουράσω όπως δεν ήθελαν - πολύ σωστά - να κουράσουν οι αξιότιμοι ομιλητές κατά τη διάρκεια της τελετής. Δε χρειάζονται πολλά λόγια άλλωστε, λίγες συμβουλές μόνο σε όσους σχεδιάζουν να επιλέξουν τη σχολή αυτή για τις σπουδές τους.

Το Φυσικό είναι μια σχολή με ιδιαίτερες απαιτήσεις. Δεν αρκεί να ξέρεις καλά φυσική και μαθηματικά και δεν αρκεί να διαβάζεις λίγο πριν την εξεταστική, κάτι που συμβαίνει στις περισσότερες σχολές του Πανεπιστημίου και του Πολυτεχνείου. Χρειάζεται καθημερινή παρακολούθηση και ενασχόληση μιας και η πληροφορία που παρέχεται κάθε μέρα είναι πολύ μεγάλη σε όγκο και βαθμό δυσκολίας. Εις το όνομα του βάρους και της αναγνώρισης του συγκεκριμένου πτυχίου, οι διδάσκοντες είναι ιδιαίτερα απαιτητικοί όπως και τα ίδια τα μαθήματα. Οι ελλείψεις που μας συνοδεύουν όλους από την ελλειπή διδασκαλία στο λύκειο έρχονται στην επιφάνεια στο πρώτο κιόλας έτος όπου πρέπει να καλύψει μόνος του ο φοιτητής ένα μεγάλο κενό γνώσεων. Τελικά μετά από μεγάλο κόπο, ένας στους δέκα φοιτητές σπουδάζει ακόμα μετά από 15 χρόνια ή παρατάει τελείως τη σχολή. Οι υπόλοιποι εννέα αποκτούν ένα πτυχίο που έχει μικρή απήχηση στην αγορά εργασίας πάνω στο κομμάτι που σπούδασαν.

Ένας Φυσικός μπορεί να διδάξει στηριζόμενος στο πτυχίο του, όχι όμως στην Ελλάδα. Ο κλάδος της εκπαίδευσης είναι ένας κλάδος που έχει φτάσει στα όριά του, έχει κορεστεί. Ποιο είναι λοιπόν το μεγαλύτερο όφελος τελειώνοντας αυτό το Πανεπιστήμιο? Μαθαίνεις να σκέφτεσαι. Ο τρόπος σκέψης σου έχει αλλάξει για πάντα, ξέρεις πως θα πρέπει να χειριστείς οποιοδήποτε πρόβλημα στη ζωή σου. Αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο "όπλο" του Φυσικού βγαίνοντας στη "ζούγκλα" της αγοράς εργασίας. Αυτός είναι ίσως και ο κυριότερος λόγος που ο Φυσικός μπορεί να εργαστεί - και εργάζεται - σε εταιρείες που καλύπτουν όλα σχεδόν τα φάσματα της τεχνολογίας. Μαθαίνει γρήγορα, είναι καλός σε αυτό που κάνει, εξελίσσεται.

Που θέλω να καταλήξω: Αν θέλετε να κάνετε τις σπουδές σας και ταυτόχρονα να περάσετε μια όμορφη φοιτητική ζωή, το Φυσικό δεν είναι η κατάλληλη σχολή για εσάς. Το πτυχίο του τμήματος Φυσικής αναγνωρίζεται στα περισσότερα πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού και έχει ιδιαίτερο βάρος σε περίπτωση που θέλετε να κάνετε κάποιο μεταπτυχιακό ή να ακολουθήσετε ακαδημαϊκή καριέρα, εάν όμως θέλετε να εργαστείτε στην Ελλάδα να ξέρετε πως ο κόπος σας δύσκολα θα αναγνωριστεί. Θυμάμαι μια χαρακτηριστική κουβέντα που είχαμε με τους διδάσκοντες σε ένα εργαστήριο που ρωτούσαμε τι θα κάνουμε με το πτυχίο μας όταν με το καλό τελειώσουμε και η απάντησή τους ήταν αφοπλιστική: Θα φύγετε στο εξωτερικό.

Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να αποθαρρύνω κάποιον, θεωρώ όμως πως όσοι σχεδιάζουν να φοιτήσουν στο Φυσικό πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για όλα αυτά, κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα. Οι πρωτοετείς φοιτητές έρχονται όλο χαρά μετά από τις διακοπές του καλοκαιριού για να ξεκινήσουν τις σπουδές τους και να μάθουν καινούρια και ενδιαφέροντα πράγματα. Που να ήξεραν τι τους περιμένει..

Στα πρόθυρα της κατάρρευσης η θεωρία της Υπερσυμμετρίας στη Φυσική

Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

Στενεύουν τα περιθώρια για την επιβεβαίωση της θεωρίας της υπερσυμμετρίας, η οποία προτάθηκε ως λύση σε ορισμένα θεμελιώδη προβλήματα της θεωρητικής φυσικής. Αν το CERN δεν έχει εντοπίσει τα λεγόμενα «υπερσυμμετρικά» σωματίδια ως το τέλος του 2012, η θεωρία θα μείνει σχεδόν νεκρή.

Η ανησυχία ότι η θεωρία της υπερσυμμετρίας είναι λανθασμένη ολοένα και αυξάνεται, σχολιάζει ο δικτυακός τόπος του Nature.

Και αν η υπερσυμμετρία τελικά δεν ευσταθεί, οι φυσικοί θα πρέπει να αναζητήσουν άλλες λύσεις για τα προβλήματα του λεγόμενου Καθιερωμένου Μοντέλου.

Το γιατί συμβαίνει αυτό είναι κάπως περίπλοκο:

Το Καθιερωμένο Μοντέλο περιγράφει τις ιδιότητες και τις συμπεριφορές όλων των θεμελιωδών σωματιδίων από τα οποία αποτελείται η ύλη όπως τη γνωρίζουμε. Το πρόβλημα είναι ότι, για να ισχύει το μοντέλο, πρέπει να υπάρχει στη φύση το υποθετικό σωματίδιο του Χιγκς, χάρη στο οποίο η ύλη αποκτά τη μάζα της.

Κανείς δεν γνωρίζει ακόμα αν το Χιγκς υπάρχει και ποια είναι η μάζα του. Λόγω των κβαντικών φαινομένων που δημιουργούν ορισμένα άλλα σωματίδια, οι προβλέψεις για τη μάζα του Χιγκς παρουσιάζουν τεράστιες διακυμάνσεις, και πολλές από τις προβλεπόμενες τιμές δεν είναι συμβατές με το Καθιερωμένο Μοντέλο.

Η θεωρία της υπερσυμμετρίας προτάθηκε τη δεκαετία του 1970 ακριβώς για να λύσει το πρόβλημα της μάζας του Χιγκς.

Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, κάθε γνωστό σωματίδιο έχει και ένα «υπερσυμμετρικό» αντίστοιχο, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις δεν αλληλεπιδρά με την «κανονική» ύλη. Τα υπερσυμμετρικά σωματίδια θα ακύρωναν τις κβαντικές διακυμάνσεις των κανονικών σωματιδίων, οπότε η θεωρητική μάζα του Χιγκς θα επανερχόταν σε αποδεκτές τιμές.

Εκτός του ότι θα έσωζε το Χιγκς και το Καθιερωμένο Μοντέλο, η υπερσυμμετρία θα μπορούσε να απαντήσει και σε άλλα μυστήρια της φύσης: τα υπερσυμμετρικά σωματίδια θα μπορούσαν να είναι η λεγόμενη «σκοτεινή ύλη», το μυστηριώδες υλικό που αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο μέρος της μάζας του Σύμπαντος.

Το πρόβλημα είναι ότι, παρά την πολύχρονη αναζήτηση, τα υπερσυμμετρικά σωματίδια παραμένουν άφαντα. Τα τελευταία πειράματα στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων του CERN δεν έδωσαν καμία ένδειξη για την ύπαρξή τους (τα αποτελέσματα των ερευνών είναι διαθέσιμα στη μορφή προέκδοσης εδώ, εδώ κι εδώ).

Στα πειράματα αυτά, οι ερευνητές προσπάθησαν να εντοπίσουν υπερσυμμετρικά σωματίδια σε συγκεκριμένο εύρος μάζας. Για παράδειγμα, προσπάθησαν να ανιχνεύσουν υπερσυμμετρικά κουαρκ με ενέργεια (ή μάζα) έως 700 GeV.

Αν τα σωματίδια αυτά δεν βρεθούν ούτε όταν αυξηθεί η ενέργεια του επιταχυντή το 2012, η θεωρία της υπερσυμμετρίας θα βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο.

«Σε προσωπικό επίπεδο, πολλοί πιστεύουν ότι η κατάσταση δεν είναι καλή [για τη θεωρία]» σχολιάζει στο Nature ο Αλεσάντρο Στρούμια του Πανεπιστημίου της Πίζα, ο οποίος εργάζεται στη θεωρία της υπερσυμμετρίας εδώ και 30 χρόνια.

«Για ορισμένους σπουδαίους φυσικούς, το θέμα είναι αν θα κερδίσουν το Νόμπελ ή αν θα παραδεχτούν ότι ξόδεψαν ολόκληρη τη ζωή τους σε λάθος δρόμο» είπε.

Πηγή: in.gr