Καιρός

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διάστημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διάστημα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

18 Μαΐ 2013

NASA: μετεωρίτης στη Σελήνη άνοιξε κρατήρα 20 μέτρων (video)



Τεράστια έκρηξη στην επιφάνεια της Σελήνης κατέγραψε η NASA, μιλώντας για πτώση μετεωρίτη που προκάλεσε εκτυφλωτική λάμψη, ορατή με γυμνό μάτι.


Ένα αυτοματοποιημένο τηλεσκόπιο που παρακολουθεί το φεγγάρι έχει καταγράψει εικόνες ενός μετεωρίτη βάρους περίπου 40 κιλών να προσκρούει στη σεληνιακή επιφάνεια, δημιουργώντας μια εκτυφλωτική λάμψη, ανακοίνωσαν την Παρασκευή επιστήμονες της NASA.

Η έκρηξη, η οποία έλαβε χώρα στις 17 Μαρτίου, ήταν η μεγαλύτερη που έχει καταγράψει μέχρι στιγμής τηλεσκόπιο της NASA, από τότε που η υπηρεσία ξεκίνησε να παρακολουθεί το φεγγάρι, περίπου 8 χρόνια πριν και να καταγράφει τις προσκρούσεις μετεωριτών στη σεληνιακή επιφάνεια.
Μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 300 εκρήξεις.

«Η λάμψη ήταν 10 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με ότι έχουμε δει έως τώρα», δήλωσε ο Μπιλ Κουκ της NASA.

Ένας δορυφόρος της Υπηρεσίας, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι, έχει σταλεί προκειμένου να καταγράψει το νέο κρατήρα που δημιουργήθηκε στην επιφάνεια της Σελήνης μετά την έκρηξη.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το μέγεθος του κρατήρα θα φτάνει περίπου τα 20 μέτρα.
Η NASA ανέφερε ότι η έκρηξη ήταν τόσο έντονη που ο καθένας κοιτάζοντας το φεγγάρι τη στιγμή της πρόσκρουσης θα είχε τη δυνατότητα να δει τη λάμψη χωρίς τη χρήση τηλεσκοπίου.
Μετά την αξιολόγηση των ψηφιακών εγγραφών, οι επιστήμονες καθόρισαν ότι ο μετεωρίτης είχε διάμετρο περίπου 0,3 μέτρα και ταξίδευε με ταχύτητα 90.123 χιλιομέτρων την ώρα, όταν συγκρούστηκε με το φεγγάρι και εξερράγη με δύναμη πέντε τόνων TNT.

Την ίδια νύχτα, οι κάμερες της NASA εντόπισαν έναν ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό μετεωριτών που εισήλθαν στην ατμόσφαιρα της Γης. Οι μετεωρίτες διαλύθηκαν προτού φτάσουν στην επιφάνεια του πλανήτη.

 

31 Μαρ 2013

Ο "Αρίσταρχος" έβαλε τα γυαλιά στη NASA

Το Αστεροσκοπείο Χελμού ερμήνευσε νεφέλωμα που απασχολούσε την επιστημονική κοινότητα εδώ και δεκαετίες



Έλληνες ερευνητές κατόρθωσαν να ερμηνεύσουν με τη βοήθεια του προηγμένου τηλεσκοπίου "Αρίσταρχος" από το Αστεροσκοπείο του Χελμού τον τρόπο δημιουργίας του πλανητικού νεφελώματος "KjPn8" που απασχολούσε εδώ και δεκαετίες τη διεθνή επιστημονική κοινότητα.
"Πρόκειται για μία πολύ σημαντική ανακάλυψη για δύο λόγους. Αφενός γιατί καταφέραμε για μία ακόμα φορά να αποδείξουμε ότι το ελληνικό ερευνητικό δυναμικό δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αυτό των ξένων, αλλά και ότι μπορούμε στην Ελλάδα, με την κατάλληλη υποστήριξη, να δημιουργήσουμε ερευνητικούς πυρήνες διεθνών προδιαγραφών στον τομέα της έρευνας και της τεχνολογίας.

Αφετέρου, επειδή ανακαλύψαμε ότι το "KjPn8" είναι το δεύτερο πλανητικό νεφέλωμα που έχει βρεθεί μέχρι στιγμής και ανήκει σε μια ιδιαίτερη κατηγορία αστρικών αντικειμένων την οποία ονομάζουμε Ενδιάμεση Φωτεινότητα Οπτικών Μεταβλητών, κάτι που προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον της διεθνούς αστρονομικής κοινότητας" δήλωσε στον Τύπο της Κυριακής ο δρ Παναγιώτης Μπούμης, ερευνητής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

Τα πλανητικά νεφελώματα μελετώνται από πολλές  επιστημονικές ομάδες ανά την υφήλιο επειδή προσφέρουν στους ειδικούς σημαντικές πληροφορίες για την εξελεγκτική πορεία των άστρων, την αστρογένεση και τη δημιουργία των γαλαξιών.
"Χάρη στον "Αρίσταρχο", λοιπόν, ανακαλύψαμε ότι η μορφολογία του οφείλεται σε τρεις διαφορετικές εκτοπίσεις υλικού που πραγματοποιήθηκαν πριν από 3.200, 7.200 και 50.000 χρόνια. Επιπλέον, καταφέραμε και υπολογίσαμε με μεγάλη ακρίβεια την απόστασή του στα 6.000 έτη φωτός από εμάς.

Μετρώντας, τέλος, την κινητική ενέργεια του νεότερου υλικού του εσωτερικού "λοβού" στα 10^47 erg, και σε συνδυασμό με τα παραπάνω αποτελέσματα, καταλήξαμε ότι πρόκειται για ένα αντικείμενο που ανήκει στην κατηγορία των ILOT", υπογράμμισε.

Πηγή: news247.gr

7 Φεβ 2013

Σε απόσταση... αναπνοής από τη Γη θα περάσει αστεροειδής στις 15 Φεβρουαρίου



Ο αστεροειδής 2012 DA14 είναι ένας από τους χιλιάδες «μικρομεσαίους» αστεροειδείς που κυκλοφορούν στη διαστημική μας γειτονιά και πλησιάζουν τη Γη, άλλοτε σε μεγαλύτερη και άλλοτε σε μικρότερη απόσταση. Οι επιστήμονες είχαν επικεντρώσει εδώ και ένα χρόνο την προσοχή τους στον 2012 DA14 και είχαν προβλέψει ότι θα περάσει στις 15 Φεβρουαρίου σε πολύ κοντινή απόσταση από τη Γη. Πράγματι οι τελευταίες παρατηρήσεις του αστεροειδή δείχνουν ότι στις 15 Φεβρουαρίου θα περάσει σε απόσταση 27.000 χλμ. από τον πλανήτη μας.

Ο αστεροειδής έχει διάμετρο 50 μέτρων και θα εισέλθει στην περιοχή που βρίσκονται σε τροχιά οι λεγόμενοι «γεωσύγχρονοι δορυφόροι» που είναι στην συντριπτική τους πλειονότητα τηλεπικοινωνιακοί. Είναι ο μεγαλύτερος σε μέγεθος αστεροειδής που θα εισέλθει σε αυτή την περιοχή αλλά οι ειδικοί είναι καθησυχαστικοί και θεωρούν ότι δεν πρόκειται να κινδυνεύσει κάποιος δορυφόρος.

Ο 2012 DA14 θα περάσει τόσο κοντά από τη Γη που μπορεί να γίνει ορατός με μικρά τηλεσκόπια ή ακόμη και με κυάλια. Αν πάντως κάποια στιγμή στο μέλλον ο 2012 DA14 «λοξοδρομήσει» και προσκούσει στον πλανήτη μας οι επιπτώσεις θα είναι ανυπολόγιστες αφού οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι η σύγκρουση θα προκαλέσει μια έκρηξη ισχύος 2,5 μεγατόνων ΤΝΤ. Αυτό σημαίνει ότι ο αστεροειδής μπορεί να «εξαφανίσει» μια μητρόπολη όπως παραδείγματος χάριν, το Λονδίνο.

Πηγή

19 Νοε 2012

Σπάνια περίπτωση πλανήτη που ανακαλύφθηκε με άμεση παρατήρηση



Από τους περίπου 850 εξωπλανήτες των οποίων η ύπαρξη έχει επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα, οι περισσότεροι έγιναν αντιληπτοί μόνο με έμμεσες μεθόδους. Τώρα, Γερμανοί αστρονόμοι παρουσιάζουν μια από τις ελάχιστες πραγματικές εικόνες ενός τέτοιου κόσμου -δείχνει έναν γιγάντιο πλανήτη που περιφέρεται γύρω από ένα επίσης γιγάντιο άστρο σε απόσταση 170 ετών φωτός.

Ο νέος εξωπλανήτης, ανακοίνωσε τη Δευτέρα το Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck στη Χαϊδελβέργη, ήταν δυνατό να απεικονιστεί άμεσα κυρίως επειδή είναι πολύ νέος -το μητρικό του άστρο, το Κάππα της Ανδρομέδας, έχει ηλικία μόλις 30 εκατομμυρίων ετών, συγκριτικά με τα 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια ζωής του Ήλιου.

Το στοιχείο-κλειδί είναι ότι, σε αντίθεση με τη Γη, η οποία έχει πλέον κρυώσει μετά το σχηματισμό της, ο νέος γιγάντιος πλανήτης παραμένει ζεστός και εκπέμπει θερμότητα με τη μορφή υπέρυθρης ακτινοβολίας, η οποία καταγράφηκε με το ιαπωνικό τηλεσκόπιο Subaru που λειτουργεί στη Χαβάη.

Εκτός από το μεγάλο μέγεθος και την υπέρυθρη ακτινοβολία του, ένας άλλος παράγοντας που διευκόλυνε τον εντοπισμό του πλανήτη είναι η μεγάλη απόσταση που τον χωρίζει από το μητρικό του άστρο -περίπου 8 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα, ή 1,8 φορές η απόσταση του Ποσειδώνα από τον Ήλιο.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν προηγμένο λογισμικό για να διακρίνουν το αμυδρό υπέρυθρο φως του πλανήτη μέσα στην εκτυφλωτική λάμψη του άστρου, το οποίο έχει μάζα 2,5 φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου και είναι το μεγαλύτερο άστρο γύρω από το οποίο έχουν ανακαλυφθεί ως σήμερα πλανήτες.

Περιγράφοντας την τεχνική που χρησιμοποιήθηκε στην ανακάλυψη, ο Δρ Κρίστιαν Τάλμαν, μέλος της ερευνητική ομάδα, αναφέρει ότι το να προσπαθεί κανείς να εντοπίσει έναν πλανήτη μέσα στη λάμψη του μητρικού του άστρου είναι σαν να προσπαθεί να διακρίνει από απόσταση αρκετών χιλιομέτρων μια πυγολαμπίδα που πετά γύρω από έναν προβολέα των 300 Watt.

Αυτός εξάλλου είναι ο λόγος που οι περισσότεροι γνωστοί εξωπλανήτες έχουν γίνει αντιληπτοί μόνο από τις επιδράσεις που έχουν στην κίνηση και την φωτεινότητα των μητρικών τους άστρων. Μέχρι σήμερα, μόνο 11 πλανητικά συστήματα έχουν παρατηρηθεί άμεσα.

Η τεχνολογία όμως προχωρά με γρήγορους ρυθμούς, και οι αστρονόμοι ελπίζουν ότι τα τηλεσκόπια του μέλλοντος όχι μόνο θα διακρίνουν άμεσα αυτούς τους ξένους κόσμους, αλλά θα μπορούν και να αναλύουν τη φασματική υπογραφή της ατμόσφαιράς τους αναζητώντας σημεία ζωής.

Για να είμαστε πάντως ακριβείς, ο πλανήτης που φωτογράφισε το τηλεσκόπιο Subaru υπάρχει περίπτωση να μην είναι καν πλανήτης. Η τεράστια μάζα του αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να πρόκειται για «καφέ νάνο», ένα είδος μικρού, αμυδρού άστρου που δεν μπορεί να συντηρήσει τις αντιδράσεις σύντηξης που τροφοδοτούν τον Ήλιος.

Το πιθανότερο όμως είναι ότι το αντικείμενο της εικόνας είναι πλανήτης, αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση Astrophysical Journal Letters. H μελέτη είναι επίσης διαθέσιμη στην υπηρεσία προδημοσίευσης arXiv.

Αρχική δημοσίευση
Αναδημοσίευση από: http://news.in.gr/science-technology/

31 Ιαν 2012

Yπερμεγέθες τηλεσκόπιο θα αναζητήσει ίχνη των πρώτων άστρων

Περισσότερες από 20.000 κεραίες, διάσπαρτες σε όλη την Ευρώπη, θα συνδεθούν σύντομα μέσω Διαδικτύου για να σχηματίσουν το μεγαλύτερο "εικονικό" ραδιοτηλεσκόπιο που έχει δημιουργηθεί ως σήμερα. Ένας από τους πρώτους στόχους του θα είναι τα πρώτα άστρα που έλαμψαν στο Σύμπαν πριν από σχεδόν 14 δισεκατομμύρια χρόνια.

Η Συστοιχία Χαμηλών Συχνοτήτων, ή LOFAR, θα αποτελείται από συστοιχίες κεραιών σε 48 τοποθεσίες της Ολλανδίας και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης, διασυνδεδεμένες μέσω οπτικών ινών.

Με τη μεσολάβηση ενός υπερ-υπολογιστή που θα αναλύει όλα τα σήματα ταυτόχρονα, οι κεραίες σχηματίζουν ένα εικονικό ραδιοτηλεσκόπιο διαμέτρου 1.000 χιλιομέτρων. "Θα είναι ίσως το πιο περίπλοκο και ευέλικτο ραδιοτηλεσκόπιο που έχει δημιουργηθεί ποτέ" είπε στο Space.com ο Χάινο Φάλκε, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του LOFAR.

Το γιγάντιο όργανο «θα μπορεί να σαρώνει ολόκληρο τον ουρανό του Βορείου Ημισφαιρίου δύο φορές σε μόλις 45 μέρες» πρόσθεσε ο Γκέοργκ Χέαλντ του ASTRON, του Ολλανδικού Ινστιτούτου Ραδιοαστρονομίας.

Η συστοιχία θα αναλύει ραδιοκύματα χαμηλής συχνότητας, μιας σχετικά ανεξερεύνητης περιοχής του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος.

Εξαιρετικά ασθενή ραδιοκύματα που ανιχνεύονται σήμερα σε αυτές τις συχνότητες προέρχονται από τα ψυχρά σύννεφα υδρογόνου που γέμιζαν το Σύμπαν πριν εμφανιστούν τα πρώτα άστρα, περίπου 400 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.

H ανάλυση των μεταβολών σε αυτά τα ραδιοκύματα αναμένεται να προσφέρουν νέα στοιχεία όχι μόνο για τα πρώτα άστρα αλλά για τους πρώτους γαλαξίες. "Ήταν μια καίρια φάση στην πρώιμη εξέλιξη του Σύμπαντος, η οποία εκτείνεται από τα 400 μέχρι τα 800 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη" σχολίασε ο Γκερ ντε Μπρούιν του ASTRON.

Οι υπεύθυνοι του LOFAR δέχονται τώρα αιτήσεις για τη χρήση του οργάνου από ερευνητικές ομάδες σε όλο τον κόσμο, με την έναρξη της πλήρους λειτουργίας του να προγραμματίζεται για τον Μάιο.

Σε επόμενη φάση, το εικονικό ραδιοτηλεσκόπιο θα συνδράμει τις προσπάθειες του ινστιτούτου SETI για την ανίχνευση σημάτων από εξωγήινους πολιτισμούς.

Πηγή

22 Οκτ 2011

Εκτοξεύτηκαν οι πρώτοι δορυφόροι του «ευρωπαϊκού GPS»

Το ορόσημο είναι διπλό για το διαστημικό πρόγραμμα της Ευρώπης: Η εκτόξευση των δύο πρώτων δορυφόρων του Galileo -της απάντησης στο αμερικανικό GPS-, αλλά και η πρώτη φορά που η Ευρώπη εκτοξεύει φορτία με τον θρυλικό ρωσικό πύραυλο Soyz.

Στο ευρωπαϊκό διαστημικό κέντρο του Κουρού στη Γαλλική Γουιάνα, που βρίσκεται σε ιδανική θέση κοντά στον ισημερινό, ο Soyuz εκτοξεύτηκε από τη νέα του εξέδρα στις 13.30 ώρα Ελλάδας την Παρασκευή.

Η εκτόξευση είχε αναβληθεί για ένα 24ωρο λόγω τεχνικού κωλύματος κατά την πλήρωση του πυραύλου με καύσιμα. Όμως αυτή η καθυστέρηση είναι αμελητέα σε σχέση με τα πολιτικά, οικονομικά και τεχνικά προβλήματα, τα οποία καθυστέρησαν την υλοποίηση του προγράμματος για αρκετά χρόνια.

«Είναι αλήθεια ότι το Galileo θα έπρεπε σήμερα να πλησιάζει την ολοκλήρωσή του. [...] Η αρχική σύλληψη ήταν να δημιουργηθεί από μια σύμπραξη του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Αυτό δεν κατέστη εφικτό και η σύμπραξη κατέρρευσε» εξηγεί στο in.gr ο Μάρκο Φαλκόνε της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), υπεύθυνος για τον έλεγχο των επίγειων και δορυφορικών συστημάτων. Παραδέχτηκε επίσης ότι υπήρχαν τεχνικά προβλήματα, κυρίως με το λογισμικό των δορυφόρων.

Το αποτέλεσμα είναι ότι το Galileo δεν αναμένεται να τεθεί σε πλήρη λειτουργία πριν από το 2018, ενώ το επιπλέον κόστος για τους Ευρωπαίους φορολογούμενους φτάνει τα 5 δισ. ευρώ.

Η κοινοπραξία που είχε αρχικά αναλάβει την υλοποίηση του έργου εξέφρασε αμφιβολίες για την οικονομική του βιωσιμότητα, ωστόσο από πολιτική άποψη το Galileo φαίνεται κάτι παραπάνω από απαραίτητο, δεδομένης της κρίσιμης σημασίας των υπηρεσιών δορυφορικής πλοήγησης.

Η Ρωσία έχει ήδη αναπτύξει το δικό της Glonass, η Κίνα σχεδιάζει το Compass και η Ευρώπη εξαρτάται από το GPS του αμερικανικού στρατού, το οποίο δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο.

«Είναι αλήθεια ότι οι υπηρεσίες του GPS μπορεί να διακοπούν σε καιρό συγκρούσεων. Το Galileo επιτρέπει στην Ευρώπη να απεξαρτηθεί από το GPS» είπε ο Φαλκόνε.

Galileo: ένα γιγάντιο ατομικό ρολόι

Επιβεβαίωσε ακόμα ότι το Galileo θα προσφέρει πλήρη διαλειτουργικότητα και συμβατότητα με το αμερικανικό GPS. «Στις μελλοντικές συσκευές [όπως τα κινητά τηλέφωνα] το ίδιο τσιπ θα μπορεί να διαχειρίζεται τις υπηρεσίες του GPS, του Galileo και του Glonass» είπε.

Όμως το στίγμα που προσφέρει η πολιτική υπηρεσία του GPS έχει ακρίβεια περίπου δέκα μέτρων, ενώ το Galileo υπόσχεται να προσφέρει με την ολοκλήρωσή του ακρίβεια ενός μόνο μέτρου. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αυξημένη ακρίβεια των ρολογιών του Galileo, εξηγεί ο Φαλκόνε.

Όπως συμβαίνει και στο GPS ή οποιοδήποτε άλλο δορυφορικό σύστημα πλοήγησης, ο δέκτης του Galileo που κρατά ο χρήστης στο χέρι του υπολογίζει μόνος του τη θέση του με τριγωνομετρία -μετρώντας το χρόνο που χρειάστηκαν τα σήματα των δορυφόρων για να φτάσουν μέχρι τη συγκεκριμένη θέση.

Αυτό όμως σημαίνει ότι τα σήματα των δορυφόρων πρέπει να είναι πάντα απόλυτα συγχρονισμένα -μια χρονική απόκλιση κατά ένα μόλις δευτερόλεπτο θα προκαλούσε μια απόκλιση του στίγματος κατά 300.000 χλμ, περίπου όσο η απόσταση Γης-Σελήνης.

Για να αποφευχθεί μια τέτοια απόκλιση, κάθε δορυφόρος του Galileo διαθέτει τέσσερα ατομικά ρολόγια, απόλυτα συγχρονισμένα με τα ατομικά ρολόγια στους υπόλοιπους δορυφόρους και στα επίγεια κέντρα του συστήματος.

«Το Galileo είναι καλύτερο από το GPS για δύο λόγους. Πρώτον λόγω των καλύτερων ρολογιών και δεύτερον -και σημαντικότερο κατά τη γνώμη μου- λόγω των βελτιωμένων χαρακτηριστικών των σημάτων» αναφέρει ο Φαλκόνε.

«Μάλιστα οι δορυφόροι της μελλοντικής γενιάς GPS θα χρησιμοποιούν τον ίδιο τύπο σήματος» επισημαίνει.

Μέχρι στιγμής η ESA έχει παραγγείλει 18 δορυφόρους για το Galileo, οι οποίοι αναμένεται να έχουν τεθεί σε τροχιά γύρω στο 2018.

Το σύστημα όμως θα μπορεί να προσφέρει υποτυπώδεις λειτουργίες ακόμα και με τέσσερις δορυφόρους.

Αυτό το πρώτο κουαρτέτο θα συμπληρωθεί με την εκτόξευση των επόμενων δύο δορυφόρων το 2012.

Συνεργασία Ευρώπης-Ρωσίας

Η εκτόξευση της Πέμπτης σηματοδοτεί την πρώτη φορά που η Ευρώπη χρησιμοποιεί τους παλιούς αλλά αξιόπιστους πυραύλους Soyuz.

Ο Soyuz ST-B που μετέφερε τους πρώτους δύο δορυφόρους είναι η νεότερη έκδοση του πυραύλου με τον οποίο εκτοξεύτηκε ο Σπούτνικ, ο πρώτος δορυφόρος του κόσμου, καθώς και ο Γιούρι Γκαγκάριν, ο πρώτος άνθρωπος στο διάστημα.

Οι ρωσικοί πύραυλοι, κατάλληλοι για μεταφορά φορτίων μέσου βάρους, θα συμπληρώνουν τις δυνατότητες του ευρωπαϊκού πυραύλου Vega για μικρά φορτία και του Ariane 5 για μεγάλα.

Μέχρι σήμερα τα Soyuz επιχειρούσαν μόνο από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν και το διαστημικό κέντρο του Πλεσέτσκ στη Σιβηρία.

Το ευρωπαϊκό κέντρο στη Γαλλική Γουιάνα της Λατινικής Αμερικής βρίσκεται όμως σε πλεονεκτική θέση.

Λόγω της θέσης του κοντά στον ισημερινό, η περιστροφή της Γης δίνει μια επιπλέον ώθηση και επιτρέπει στους πυραύλους να φτάνουν σε γεωστατική τροχιά με λιγότερα καύσιμα. Από το Κουρού, οι Soyuz μπορούν να μεταφέρουν τρεις τόνους σε τέτοια τροχιά, βάρος διπλάσιο από ό,τι στις εκτοξεύσεις από το Μπαϊκονούρ.

Με τον ίδιο πύραυλο Soyuz θα εκτοξευτούν το 2012 οι δύο επόμενοι δορυφόροι, οπότε το Galileo μπορεί να αρχίσει να προσφέρει τις πρώτες, υποτυπώδεις υπηρεσίες.

Πηγή

3 Φεβ 2011

Έως και 1.000 νέους πλανήτες εντόπισε το Kepler

Για πραγματική "αποκάλυψη" στη διαστημική έρευνα κάνουν λόγο οι επιστήμονες της NASA, μετά τα τελευταία "ευρήματα" του διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler, που έχει ως αποστολή την αναζήτηση πλανητών στο Σύμπαν.

Τα τελευταία δεδομένα από το τηλεσκόπιο είναι πιθανό να αποκαλύπτουν την ύπαρξη εκατοντάδων άγνωστων μέχρι σήμερα πλανητών, ο αριθμός των οποίων μπορεί να φτάσει μέχρι και τους χίλιους!

Εάν επιβεβαιωθούν τα εν λόγω δεδομένα του Kepler θα πρόκειται για μία επανάσταση στον τομέα της διαστημικής έρευνας. Μέσα σε δέκα χρόνια - οπότε και έχει ξεκινήσει η αναζήτηση πλανητών εκτός του ηλιακού μας συστήματος - έχουν εντοπιστεί περίπου 500 πλανήτες, εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι γίγαντες αερίου.

Πάντως, ανεξάρτητα από τον τελικό αριθμό των πλανητών που πράγματι εντόπισε το τηλεσκόπιο, οι επιτελείς της ΝΑSΑ θεωρούν δεδομένο πως κάποιοι εξ αυτών θα έχουν μέγεθος ανάλογο με αυτό της Γης.

Το Κepler είναι εξοπλισμένο με την πιο ισχυρή κάμερα που έχει τεθεί ποτέ σε τροχιά, ανάλυσης 95 megapixel, που του επιτρέπει να εντοπίζει τις κινήσεις όλων των πλανητών γύρω από ένα άστρο και όχι μόνο των μεγάλων. Μπορεί μάλιστα να παρατηρεί 100.000 αστέρια την ίδια στιγμή.

Το Κepler, όπως έχει προγραμματιστεί από τη NASA, θα λειτουργήσει ως το 2013, αν και ο σχεδιασμός του επιτρέπει τη συνέχιση της λειτουργίας του ως το 2015.





Πηγή: cosmo.gr