Οι Περσείδες εφορμούν!

Για ακόμη μία φορά μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, αργά το βράδυ της Τετάρτης 12 Αυγούστου προς ξημερώματα Πέμπτης 13 Αυγούστου, στον νυχτερινό ουρανό του βορείου ημισφαιρίου -και της Ελλάδας- θα αποκορυφωθεί η πιο εντυπωσιακή βροχή από "πεφταστέρια", διάττοντες Περσείδες. Τόσο το βράδυ της προηγούμενης μέρας (Τρίτη), όσο και της επόμενης (Πέμπτη) θα πρέπει, επίσης, να αναμένεται αυξημένη πτώση μετεώρων.







Διαστημική «βροχή»

Οι Περσείδες θεωρούνται μια από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του έτους, καθώς τα «πεφταστέρια» τους είναι κατ’ εξοχήν γρήγορα και φωτεινά, συχνά με μακριές πύρινες «ουρές». Ανάλυση της NASA για τα έτη 2008-2013 δείχνει πως οι Περσείδες παράγουν περισσότερα φωτεινά μετέωρα από κάθε άλλη βροχή διαττόντων. Εμφανίζονται σε όλα σχεδόν τα σημεία του ουρανού και όχι σε ένα συγκεκριμένο μόνο, μολονότι αρχικά φαίνονταν να προέρχονται από την περιοχή του αστερισμού του Περσέα, από όπου πήραν το όνομά τους.

Τα συγκεκριμένα μετέωρα αρχίζουν σε αραιή μορφή να πέφτουν κάποια στιγμή τον Ιούλιο, πυκνώνουν σταδιακά και διαρκούν σχεδόν ως το τέλος του Αυγούστου. Όσο πιο κοντά στην ώρα που χαράζει, τόσο πιθανότερο είναι να δει κανείς με γυμνά μάτια τα συγκεκριμένα "πεφταστέρια" οπουδήποτε στον ουρανό.

Η "πηγή"

Οι Περσείδες προκαλούνται από τα σωματίδια σκόνης που αφήνει πίσω της η τεράστια ουρά, μήκους δεκάδων εκατομμυρίων χιλιομέτρων, του κομήτη 109Ρ/Σουίφτ-Τατλ, που διασταυρώνεται με την τροχιά της Γης. Ο κομήτης -ο οποίος διαθέτει έναν τεράστιο πυρήνα διαμέτρου 26χλμ και για τελευταία φορά εισήλθε στην εσωτερική περιοχή του ηλιακού μας συστήματος τον Δεκέμβριο του 1992- χρειάζεται περίπου 130 χρόνια για να πραγματοποιήσει μια πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο.

Τα μετέωρα, που συνήθως έχουν βάρος μικρότερο από ένα γραμμάριο, εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα και αναφλέγονται σε ύψος περίπου 100 χλμ. Καθώς πλησιάζουν προς το έδαφος με μεγάλη ταχύτητα, διαλύονται από την τριβή και την υπερθέρμανση, αφήνοντας πίσω τους φωτεινά ίχνη.


Πηγή

Ο "Αρίσταρχος" έβαλε τα γυαλιά στη NASA

Το Αστεροσκοπείο Χελμού ερμήνευσε νεφέλωμα που απασχολούσε την επιστημονική κοινότητα εδώ και δεκαετίες

Έλληνες ερευνητές κατόρθωσαν να ερμηνεύσουν με τη βοήθεια του προηγμένου τηλεσκοπίου "Αρίσταρχος" από το Αστεροσκοπείο του Χελμού τον τρόπο δημιουργίας του πλανητικού νεφελώματος "KjPn8" που απασχολούσε εδώ και δεκαετίες τη διεθνή επιστημονική κοινότητα.

"Πρόκειται για μία πολύ σημαντική ανακάλυψη για δύο λόγους. Αφενός γιατί καταφέραμε για μία ακόμα φορά να αποδείξουμε ότι το ελληνικό ερευνητικό δυναμικό δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αυτό των ξένων, αλλά και ότι μπορούμε στην Ελλάδα, με την κατάλληλη υποστήριξη, να δημιουργήσουμε ερευνητικούς πυρήνες διεθνών προδιαγραφών στον τομέα της έρευνας και της τεχνολογίας.

Αφετέρου, επειδή ανακαλύψαμε ότι το "KjPn8" είναι το δεύτερο πλανητικό νεφέλωμα που έχει βρεθεί μέχρι στιγμής και ανήκει σε μια ιδιαίτερη κατηγορία αστρικών αντικειμένων την οποία ονομάζουμε Ενδιάμεση Φωτεινότητα Οπτικών Μεταβλητών, κάτι που προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον της διεθνούς αστρονομικής κοινότητας" δήλωσε στον Τύπο της Κυριακής ο δρ Παναγιώτης Μπούμης, ερευνητής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.

Τα πλανητικά νεφελώματα μελετώνται από πολλές  επιστημονικές ομάδες ανά την υφήλιο επειδή προσφέρουν στους ειδικούς σημαντικές πληροφορίες για την εξελεγκτική πορεία των άστρων, την αστρογένεση και τη δημιουργία των γαλαξιών.
"Χάρη στον "Αρίσταρχο", λοιπόν, ανακαλύψαμε ότι η μορφολογία του οφείλεται σε τρεις διαφορετικές εκτοπίσεις υλικού που πραγματοποιήθηκαν πριν από 3.200, 7.200 και 50.000 χρόνια. Επιπλέον, καταφέραμε και υπολογίσαμε με μεγάλη ακρίβεια την απόστασή του στα 6.000 έτη φωτός από εμάς.

Μετρώντας, τέλος, την κινητική ενέργεια του νεότερου υλικού του εσωτερικού "λοβού" στα 10^47 erg, και σε συνδυασμό με τα παραπάνω αποτελέσματα, καταλήξαμε ότι πρόκειται για ένα αντικείμενο που ανήκει στην κατηγορία των ILOT", υπογράμμισε.

Πηγή: news247.gr

Σπάνια περίπτωση πλανήτη που ανακαλύφθηκε με άμεση παρατήρηση

Από τους περίπου 850 εξωπλανήτες των οποίων η ύπαρξη έχει επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα, οι περισσότεροι έγιναν αντιληπτοί μόνο με έμμεσες μεθόδους. Τώρα, Γερμανοί αστρονόμοι παρουσιάζουν μια από τις ελάχιστες πραγματικές εικόνες ενός τέτοιου κόσμου -δείχνει έναν γιγάντιο πλανήτη που περιφέρεται γύρω από ένα επίσης γιγάντιο άστρο σε απόσταση 170 ετών φωτός.

Ο νέος εξωπλανήτης, ανακοίνωσε τη Δευτέρα το Ινστιτούτο Αστρονομίας Max Planck στη Χαϊδελβέργη, ήταν δυνατό να απεικονιστεί άμεσα κυρίως επειδή είναι πολύ νέος -το μητρικό του άστρο, το Κάππα της Ανδρομέδας, έχει ηλικία μόλις 30 εκατομμυρίων ετών, συγκριτικά με τα 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια ζωής του Ήλιου.

Το στοιχείο-κλειδί είναι ότι, σε αντίθεση με τη Γη, η οποία έχει πλέον κρυώσει μετά το σχηματισμό της, ο νέος γιγάντιος πλανήτης παραμένει ζεστός και εκπέμπει θερμότητα με τη μορφή υπέρυθρης ακτινοβολίας, η οποία καταγράφηκε με το ιαπωνικό τηλεσκόπιο Subaru που λειτουργεί στη Χαβάη.

Εκτός από το μεγάλο μέγεθος και την υπέρυθρη ακτινοβολία του, ένας άλλος παράγοντας που διευκόλυνε τον εντοπισμό του πλανήτη είναι η μεγάλη απόσταση που τον χωρίζει από το μητρικό του άστρο -περίπου 8 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα, ή 1,8 φορές η απόσταση του Ποσειδώνα από τον Ήλιο.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν προηγμένο λογισμικό για να διακρίνουν το αμυδρό υπέρυθρο φως του πλανήτη μέσα στην εκτυφλωτική λάμψη του άστρου, το οποίο έχει μάζα 2,5 φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου και είναι το μεγαλύτερο άστρο γύρω από το οποίο έχουν ανακαλυφθεί ως σήμερα πλανήτες.

Περιγράφοντας την τεχνική που χρησιμοποιήθηκε στην ανακάλυψη, ο Δρ Κρίστιαν Τάλμαν, μέλος της ερευνητική ομάδα, αναφέρει ότι το να προσπαθεί κανείς να εντοπίσει έναν πλανήτη μέσα στη λάμψη του μητρικού του άστρου είναι σαν να προσπαθεί να διακρίνει από απόσταση αρκετών χιλιομέτρων μια πυγολαμπίδα που πετά γύρω από έναν προβολέα των 300 Watt.

Αυτός εξάλλου είναι ο λόγος που οι περισσότεροι γνωστοί εξωπλανήτες έχουν γίνει αντιληπτοί μόνο από τις επιδράσεις που έχουν στην κίνηση και την φωτεινότητα των μητρικών τους άστρων. Μέχρι σήμερα, μόνο 11 πλανητικά συστήματα έχουν παρατηρηθεί άμεσα.

Η τεχνολογία όμως προχωρά με γρήγορους ρυθμούς, και οι αστρονόμοι ελπίζουν ότι τα τηλεσκόπια του μέλλοντος όχι μόνο θα διακρίνουν άμεσα αυτούς τους ξένους κόσμους, αλλά θα μπορούν και να αναλύουν τη φασματική υπογραφή της ατμόσφαιράς τους αναζητώντας σημεία ζωής.

Για να είμαστε πάντως ακριβείς, ο πλανήτης που φωτογράφισε το τηλεσκόπιο Subaru υπάρχει περίπτωση να μην είναι καν πλανήτης. Η τεράστια μάζα του αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να πρόκειται για «καφέ νάνο», ένα είδος μικρού, αμυδρού άστρου που δεν μπορεί να συντηρήσει τις αντιδράσεις σύντηξης που τροφοδοτούν τον Ήλιος.

Το πιθανότερο όμως είναι ότι το αντικείμενο της εικόνας είναι πλανήτης, αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση Astrophysical Journal Letters. H μελέτη είναι επίσης διαθέσιμη στην υπηρεσία προδημοσίευσης arXiv.

Αρχική δημοσίευση
Αναδημοσίευση από: http://news.in.gr/science-technology/

Λίμνες με νερό κρύβονται κάτω από τους πάγους δορυφόρου του Δία

Τις ισχυρότερες μέχρι σήμερα ενδείξεις ότι κάτω από την παγωμένη επιφάνεια της Ευρώπης, του δορυφόρου του Δία, υπάρχουν λίμνες με νερό εντόπισαν αστρονόμοι.

Συγκεκριμένα η ανάλυση των χαρακτηριστικών της επιφάνειας δείχνει ότι όγκοι νερού βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια με αποτέλεσμα να προκαλούν το λιώσιμο των πάγων που βρίσκονται από πάνω και ρήγματα.

Το νερό ανεβαίνει στην επιφάνεια και δημιουργεί ρωγμές. Στη συνέχεια παγώνει στις ρωγμές και προκαλεί νέες ρωγμές. Όπως προβλέπουν ακόμα στο άρθρο τους στο Nature, θα πρέπει να υπάρχουν λίμνες με νερό σε βάθος ακόμα και μόλις τριών χιλιομέτρων.

Η πιθανότητα ύπαρξης στην Ευρώπη ενός υπόγειου ωκεανού 10-30 χιλιόμετρα από την επιφάνεια με πολύ μεγάλο βάθος (ίσως και πάνω από 150 χιλιομέτρα) ήταν γνωστή από χρόνια. Είναι δε πιθανό ότι οι λίμνες και οι πίδακες του νερού συμβάλλουν στη μεταφορά θρεπτικών συστατικών από την επιφάνεια προς τον υπόγειο ωκεανό.

Η ύπαρξη νερού συνδέεται βέβαια με την ύπαρξη ζωής αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Ευρώπη φιλοξενεί ζωή.

Τα μοντέλα και οι παρατηρήσεις κυρίως από το δορυφόρο Galileo στη δεκαετία του 1990 έδειξαν ότι σε βάθος 10-30 χιλιομέτρων κάτω από την παγωμένη επιφάνεια υπάρχει νερό. Είναι όμως πολύ δύσκολο για ένα μελλοντικό ερευνητικό ρομπότ να τρυπήσει αυτό το στρώμα ενώ υπάρχει και ο κίνδυνος –αν φυσικά υπάρχει ζωή– να μολυνθεί από γήινους μικροοργανισμούς.

Αν ισχύουν τα πορίσματα αυτής της έρευνας, η αναζήτηση των λιμνών σε μικρό σχετικά βάθος είναι ευκολότερη.

Η Ευρώπη είναι ένας από τους τέσσερις μεγάλους δορυφόρους του Δία και είναι κάπως μικρότερη από τη Σελήνη. Η NASA και η ευρωπαϊκή ESA σχεδιάζουν ειδικές αποστολές στην Ευρώπη για το τέλος της δεκαετίας ή τις αρχές της επόμενης.

Πηγή

Αστεροειδής θα πλησιάσει σε "απόσταση αναπνοής" τη Γη στις 27/06

Ένας αστεροειδής, που ουσιαστικά είναι ένα μεγάλο κομμάτι βράχου, θα πλησιάσει πολύ κοντά στη Γη, τη Δευτέρα (27/06).

Επιστήμονες της NASA ανέφεραν πως ο αστεροειδής 2011 MD, θα περάσει σε πολύ κοντινή απόσταση από την επιφάνεια της Γης.

Ο αστεροειδής εντοπίστηκε για πρώτη φορά, την προηγούμενη Τετάρτη, από δύο ρομποτικά τηλεσκόπια που έχουν τοποθετηθεί στο Νέο Μεξικό, με στόχο να “σκανάρουν” ασταμάτητα τον ουρανό.

Σύμφωνα με τη NASA, ένα ουράνιο σώμα σαν τον αστεροειδή 2011 MD, πλησιάζει τη Γη, κάθε έξι χρόνια.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο συγκεκριμένος αστεροειδής θα φτάσει πιο κοντά στη Γη, από τους κανονικούς δορυφόρους της!

Οι επιστήμονες της NASA τόνισαν περαιτέρω, ότι για μερικές ώρες, ο αστεροειδής 2011 MD θα είναι ορατός από τη Γη, με μεγάλα ερασιτεχνικά τηλεσκόπια.

Η Δρ. Έμιλι Μπάλντουιν από το Αστρονομικό περιοδικό Now, εξήγησε πως ο αστεροειδής δεν αποτελεί απειλή για τη Γη, καθώς δεν θα συγκρουστεί με την επιφάνεια της, αλλά ακόμα και αν εισχωρήσει στην ατμόσφαιρά της, τότε θα μετατραπεί σε μια εκθαμβωτική μπάλα φωτός, θα καεί και ενδεχομένως να διασκορπιστεί σε χιλιάδες μικρούς μετεωρίτες.

Πηγή

Το απόγευμα της Τετάρτης η μεγαλύτερη έκλειψη Σελήνης εδώ και χρόνια

Έχουν περάσει 11 χρόνια από την τελευταία φορά που μια έκλειψη Σελήνης είχε τόσο μεγάλη διάρκεια. Η ολική έκλειψη της Τετάρτης όχι μόνο θα διαρκέσει πάνω από μιάμιση ώρα, αλλά θα ξεκινήσει και την πιο βολική ώρα, το ηλιοβασίλεμα.

Η σκιά της Γης θα αρχίσει να καλύπτει τον σεληνιακό δίσκο στις 20.24 ώρα Ελλάδας, λίγο πριν ανατείλει το φεγγάρι. Αυτό σημαίνει ότι ο σεληνιακός δίσκος θα εμφανιστεί στον ορίζοντα «λειψός».

«Οι παρατηρητές σε όλη την Ευρώπη θα χάσουν τα πρώτα στάδια της έκλειψης επειδή θα συμβούν πριν από την ανατολή της Σελήνης» αναφέρει ο δικτυακός τόπος NASA Eclipse.

H συνέχεια του φαινομένου θα είναι εντυπωσιακή και εύκολα ορατή, αφού αυτή την εποχή η Σελήνη παραμένει διαρκώς χαμηλά στον ορίζοντα, οπότε φαίνεται μεγαλύτερη από ό,τι συνήθως λόγω οφθαλμαπάτης.

Η διάρκεια της «ολικότητας», δηλαδή της φάσης στην οποία ολόκληρη η Σελήνη παραμένει τυλιγμένη στη σκιά της Γης θα διαρκέσει 100 λεπτά. και το φαινόμενο θα λήξει τελικά στις 02.00 την Πέμπτη.

Την ώρα της ολικότητας ο σεληνιακός δίσκος θα σκοτεινιάσει αλλά δεν θα εξαφανιστεί τελείως -θα συνεχίσει να λάμπει με ένα αμυδρό κόκκινο φως, καθώς φωτίζεται από το λιγοστό ηλιακό φως που διαπερνά την γήινη ατμόσφαιρα.

Η κόκκινη απόχρωση οφείλεται στο γεγονός ότι ο αέρας διαθλά περισσότερο το πράσινο και το μπλε χρώμα, αφήνοντας μόνο το κόκκινο θα φτάσει μέχρι το φεγγάρι.

Τα τελευταία 100 χρόνια, μόνο τρεις άλλες εκλείψεις Σελήνης έχουν ξεπεράσει την έκλειψη της Τετάρτης σε διάρκεια.

Η τελευταία έκλειψη ανάλογης διάρκειας συνέβη τον Ιούλιο του 200 και διήρκεσε 107 λεπτά.

Η επόμενη έκλειψη Σελήνης για το 2011 θα συμβεί το Δεκέμβριο. Θα είναι κι αυτή ολική έκλειψη, ωστόσο θα έχει μικρότερη διάρκεια και δεν θα είναι ορατή από την Ευρώπη.

Πηγή: in.gr

Ανακαλύφθηκε εξωπλανήτης που ίσως είναι κατοικήσιμος

Ένας από τους πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από το αστέρι νάνος Γκλίζε 581 μπορεί να αποδειχθεί "κατοικήσιμος", με κλίμα που να επιτρέπει την παρουσία νερού σε υγρή μορφή και την ύπαρξη ζωής, υποστηρίζει μια μελέτη που δημοσιεύεται από μια ομάδα μετεωρολόγων.

Οι αστρονόμοι εξετάζουν εδώ και καιρό αν κάποιοι από τους περίπου 500 εξωπλανήτες που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ζωή.

Ο βραχώδης πλανήτης Γκλίζε 581d είναι επτά φορές μεγαλύτερος από τη Γη και "θα μπορούσε να είναι ο πρώτος δυνητικά κατοικήσιμος πλανήτης που έχει βρεθεί ποτέ", αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας.

Ο Γκλίζε 581d εντοπίστηκε το 2007 και απέχει 20 έτη φωτός (ή 9,5 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από το ηλιακό μας σύστημα. Τότε οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι είναι πολύ "ψυχρός" για να κριθεί "κατοικήσιμος", να έχει δηλαδή στην επιφάνειά του νερό σε υγρή μορφή.

Ο εξωπλανήτης περιστρέφεται γύρω από έναν ερυθρό νάνο, ένα αστέρι όχι ιδιαίτερα θερμό.

Για το λόγο αυτό λαμβάνει τρεις φορές λιγότερη ενέργεια σε σχέση με τη Γη. Είναι επίσης πιθανό να δείχνει μονίμως τη μία πλευρά του στον αστέρα του και η άλλη να βρίσκεται πάντα στο σκοτάδι.

Παρά τα μειονεκτήματα αυτά, ο Γκλίζε 582d μπορεί να παρουσιάζει ένα "φαινόμενο του θερμοκηπίου" του να του επιτρέπει να έχει θερμό κλίμα, έτσι που να σχηματίζονται ωκεανοί, σύννεφα και βροχή, διευκρινίζει το CNRS.

Η ακτινοβολία του άστρου Γκλίζε 581, αν και λιγότερο θερμή από αυτήν του Ήλιου, πιθανότατα διεισδύει βαθύτερα στην ατμόσφαιρα του πλανήτη και τον ζεσταίνει, ακόμη και στη "σκοτεινή" πλευρά του.

Ο Γκλίζε 581d πιθανότατα είναι βυθισμένος σε ένα κοκκινωπό ημίφως και έχει πυκνή ατμόσφαιρα, με ένα λεπτό στρώμα νεφών.

Πηγή: cosmo.gr

Εντοπίστηκε ο αρχαιότερος γαλαξίας

Μια ομάδα ευρωπαίων αστρονόμων, σε έκθεση που δημοσίευσαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature την Τετάρτη (20/10), υποστήριξαν πως ο εν λόγω γαλαξίας είναι το πιο παλιό αντικείμενο που έχει εντοπιστεί ποτέ.

“Είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε πως τα φωτόνια αυτά αναδύθηκαν 600 εκατομμύρια χρόνια μετά το Bing Bang”, έγραψε η ομάδα.

Το φως του γαλαξία ξεκίνησε να ταξιδεύει πριν από περίπου 13 δισεκατομμύρια χρόνια.

Η απόσταση μετρήθηκε χρησιμοποιώντας αυτό που αποκαλούν οι επιστήμονες ως “ερυθρά μεταστροφή”, δηλαδή το φαινόμενο της διαφοράς ανάμεσα στην συχνότητα ενός κύματος και στην πηγή του κύματος αυτού σε σχέση με τον παρατηρητή.

Πιο απλά, είναι όπως ακούμε εμείς μια σειρήνα ασθενοφόρου από μακριά, όπου ο ήχος αλλάζει όσο το ασθενοφόρο έρχεται προς τα εμάς.

Αυτό ισχύει και για το φως.

Η έκθεση αυτή αποτελεί για της επιστημονική κοινότητα ένα μεγάλο βήμα προς τα μπρος για την κοσμολογία.

Πηγή: cosmo.gr

Aνακαλύφθηκε νέος πλανήτης παρόμοιος με την Γη

Αστρονόμοι έχουν βρει έναν πλανήτη που θεωρείται ότι μοιάζει αρκετά με τη Γη έξω από το ηλιακό σύστημά μας, έναν κόσμο που θα μπορούσε να έχει νερό στην επιφάνειά του. Ο πλανήτης είναι σε τροχιά γύρω από το εξασθενημένο άστρο Gliese 581, 20.5 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό του Ζυγού.

Οι επιστήμονες έκαναν την ανακάλυψη χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Harps των 3.6 μέτρων του Ευρωπαϊκού Διαστημικού Παρατηρητηρίου στη Σίλια της Χιλής. Οι ίδιοι λένε πως οι ήπιες θερμοκρασίες στον πλανήτη σημαίνει ότι θα μπορούσε να υπάρχει νερό σε υγρή μορφή, και αυτό αυξάνει τις πιθανότητες ότι θα μπορούσε επίσης να φιλοξενεί και ζωή. Πράγματι, είναι 14 φορές πιο κοντά στο αστέρι του από ότι είναι η Γη στον ήλιο μας, αλλά δεδομένου ότι το αστέρι είναι μικρότερο και πιο ψυχρό από τον ήλιο γιατί είναι ένας κόκκινος νάνος – και έτσι λιγότερο φωτεινό – ο πλανήτης αυτός εντούτοις βρίσκεται στη «κατοικήσιμη ζώνη», την περιοχή γύρω από ένα αστέρι όπου το νερό μπορεί να είναι υγρό.

«Έχουμε υπολογίσει ότι η μέση θερμοκρασία αυτής της σούπερ-Γης βρίσκεται μεταξύ 0 και 40 βαθμών Κελσίου, και έτσι το νερό εκεί πάνω θα ήταν υγρό,» εξήγησε ο Stephane Udry του παρατηρητήριου της Γενεύης, επικεφαλής συντάκτης της επιστημονικής δημοσίευσης που εκθέτει το αποτέλεσμα.

«Επιπλέον, η ακτίνα του πρέπει να είναι μόνο 1.5 φορές την ακτίνα της Γης, και τα μοντέλα προβλέπουν ότι ο πλανήτης πρέπει να είναι είτε βραχώδης – όπως η γη μας – είτε καλυμμένος με ωκεανούς. Επίσης, η βαρύτητα της επιφάνειάς του είναι 2,2 φορές μεγαλύτερης της Γης, ενώ η μάζα του όμως είναι λεπτότερη».

Ο Xavier Delfosse, ένα μέλος της ομάδας από το πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ, πρόσθεσε: «Το υγρό νερό είναι κρίσιμο για τη ζωή με τη μορφή που την ξέρουμε.»

Θεωρεί ότι ο πλανήτης μπορεί τώρα να γίνει ένας πολύ σημαντικός στόχος για τις μελλοντικές διαστημικές αποστολές που αφιερώνονται στην αναζήτηση της εξωγήινης ζωής.

Αυτές οι αποστολές θα βάλουν τηλεσκόπια στο διάστημα που να μπορούν να διακρίνουν τις αποκαλυπτικές «υπογραφές» στο φως, και οι οποίες θα μπορούν να συνδεθούν με τις βιολογικές διαδικασίες.

Τα παρατηρητήρια αυτά θα επιδιώξουν να προσδιορίσουν ίχνη στην ατμόσφαιρα, όπως μεθάνιο, αλλά ακόμη και δείκτες για τη χλωροφύλλη, την χρωστική ουσία στα φυτά της Γης που διαδραματίζει έναν κρίσιμο ρόλο στη φωτοσύνθεση.

"Έμμεση" ανίχνευση

Ο εξωπλανήτης είναι ο μικρότερος που έχει βρεθεί μέχρι τώρα και ολοκληρώνει μια πλήρη τροχιά γύρω από το γονικό του αστέρι σε ακριβώς 13 ημέρες.

Για να κάνουν την ανακάλυψή τους, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα πολύ ευαίσθητο όργανο που μπορεί να μετρήσει τις μικροσκοπικές αλλαγές στην ταχύτητα ενός άστρου, γιατί η βαρύτητα ενός κοντινού πλανήτη την επηρεάζει.

Οι αστρονόμοι είναι αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν τέτοιες έμμεσες μεθόδους ανίχνευσης επειδή η τρέχουσα τεχνολογία των τηλεσκοπίων είναι δύσκολο να συλλάβει την εικόνα ενός πλανήτη με εξασθενημένο φως, ειδικά όταν είναι σε τροχιά πολύ κοντά σε άστρο με έντονο φως.

Το σύστημα Gliese 581 μας έχει δώσει έως τώρα τρεις πλανήτες: τη νέα υπερ-Γη, έναν πλανήτη με μάζα 15 φορές σαν τη Γη που είναι σε τροχιά ακόμα πιο κοντά στο γονικό αστέρι, και έναν πλανήτη οκτώ φορές τη μάζα της Γης που βρίσκεται πιο μακριά.

Τα μελλοντικά παρατηρητήρια θα μελετήσουν εξωπλανήτες για βιολογικά ίχνη στην ατμόσφαιρα τους.

Η πρόσφατη ανακάλυψη έχει δημιουργήσει τεράστιο ενθουσιασμό μεταξύ των επιστημόνων.

Από οι περισσότεροι από τους 210 εξωπλανήτες που ανακαλύφθηκαν μέχρι τώρα, μοιάζουν με τον Δία, είναι δηλαδή γίγαντες αερίου που δοκιμάζουν πολύ καυτές θερμοκρασίες, επειδή βρίσκονται σε τροχιά πολύ κοντά σε καυτά αστέρια.

Η σούπερ-Γη του άστρου Gliese 581 είναι μια ζώνη που οι επιστήμονες ονομάζουν «ζώνη Χρυσομαλλούσας(Goldilocks)», όπου οι θερμοκρασίες είναι ακριβώς αυτές που πρέπει να υπάρχουν ώστε να έχει πιθανότητες να υπάρχει ζωή εκεί πάνω.

Σχολιάζοντας την ανακάλυψη, η Alison Boyle, αστρονόμος στο μουσείο επιστημών του Λονδίνου, ανέφερε: «Από όλους τους πλανήτες που έχουμε βρει γύρω από άλλα αστέρια, τούτος είναι ο μόνος που φαίνεται σαν να έχει τα σωστά συστατικά για τη ζωή.

«Είναι 20.5 έτη φωτός μακριά μας, όχι βέβαια ότι θα πάμε εκεί σύντομα, αλλά οι νέες μορφές της διαστημικής τεχνολογίας θα είναι αρκετές για να κάνουμε ισχυρές παρατηρήσεις. Και προφανώς θα εκπαιδεύσουμε μερικά ισχυρά τηλεσκόπια για να δούμε ό,τι μπορούμε να δούμε», τόνισε.

«Υπάρχει ζωή κάπου αλλού;» Είναι ένα θεμελιώδες ζήτημα που το βάζουμε όλοι μας».

Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Astronomy and Astrophysics.

Πηγή: Physics4u.gr

Σε 3D η πρώτη έκρηξη supernova που έγινε γνωστή

To 1987 παρατηρήθηκε για πρώτη φορά μια έκρηξη supernova. Το 2010, αυτή η έκρηξη επανατυπώθηκε με το τηλεσκόπιο Very Large σε τρισδιάστατη μορφή και μελετήθηκε από τους αστροφυσικούς.

Από τη μελέτη προέκυψε ότι η αυθεντική έκρηξη ήταν εξαιρετικά ισχυρή και προωθήθηκε σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Συγκεκριμένα, η 3D μορφή έδειξε ότι η έκρηξη ήταν δυνατότερη και γρηγορότερη σε μερικές κατευθύνσεις απ' ότι σε άλλες, πράγμα που οδήγησε στο σχηματισμό μιας ακανόνιστης μορφής, με μερικά μέρη να τεντώνονται στο διάστημα περισσότερο.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, το πρώτο υλικό που αποσπάστηκε από την έκρηξη ταξίδεψε με 100 εκατομμύρια χιλιόμετρα την ώρα!

Οι εικόνες δείχνουν επίσης και ένα κύμα υλικών που ταξιδεύουν δέκα φορές πιο αργά και ζεσταίνονται από ραδιενεργά στοιχεία που προέκυψαν από την έκρηξη.

Η μελέτη θα δημοσιευθεί στο επιστημονικό περιοδικό Astronomy and Astrophysics τις επόμενες ημέρες.

Πηγή: cosmo.gr

Ανακαλύφθηκε το άστρο-"τέρας" του διαστήματος

Άστρο 265 φορές μεγαλύτερη από την μάζα του ήλιου ανακαλύφθηκε από Ευρωπαίους αστρονόμους κάνοντας τους ειδικούς να το χαρακτηρίζουν ως “τέρας” του διαστήματος.

Αυτό το άστρο θεωρείται το μεγαλύτερο που έχει εντοπιστεί ποτέ με τους επιστήμονες να πιστεύουν πως παλιότερα ήταν 320 φορές πιο μεγάλο σε μάζα από τον ήλιο.



Την κωδική ονομασία R136a1 φέρει το άστρο το οποίο βρέθηκε στο κέντρο ενός αστρικού σμήνους στο Νεφέλωμα της Ταραντούλας, 165.000 έτη φωτός απόσταση από το δικό μας γαλαξία. Οι αστρονόμοι εντυπωσιάστηκαν από τη φωτεινότητα καθώς σε καμία περίπτωση δεν πίστευαν πως υπάρχουν τέτοια επίπεδα.

Σε ένα σημείο όπου πυκνά νέφη σκόνης και αερίων καταρρέουν και δημιουργούν πυκνότερους σχηματισμούς εντοπίστηκε το R136a1. Αποτέλεσμα αυτών των σχηματισμών είναι γέννηση πελώριων άστρων που "καίνε" σε σύντομο χρονικό διάστημα τα αέριά τους λίγο πριν γίνουν εκρήξεις σουπερ-νόβα.

Επιπλέον, δύο φορές βαρύτερο είναι το συγκεκριμένο άστρο από τα υπόλοιπα και έχει 10 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη φωτεινότητα από τον ήλιο όπως και 30 φορές μεγαλύτερη ακτίνα. Γύρω του υπάρχουν και άλλα άστρα με θερμοκρασία άνω των 40.000 βαθμών Κελσίου, το οποίο σημαίνει 7 φορές περισσότερη ζέστη από ότι ο ήλιος.

Μολαταύτα, τα άστρα αυτά έχουν ασαφή περίμετρο και σεβαστή ποσότητα υλικών χάνεται λόγω των ανέμων. Σίγουρο, επίσης, θεωρούν οι επιστήμονες πως γύρω από το R136a1 δεν περιφέρεται κανέναν πλανήτης με τη σκέψη ότι τα άστρα δεν ζουν πολύ με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνουν να δημιουργηθούν πλανήτες στην περιφέρειά τους.

"Ακόμα όμως κι αν υπήρχαν πλανήτες, δεν θα υπήρχαν αστρονόμοι πάνω σε αυτούς, γιατί ο νυχτερινός ουρανός τους θα ήταν σαν μέρα εξαιτίας της λαμπρότητας του ήλιου τους", είπε ο καθηγητής αστροφυσικής Πολ Κράουδερ.

Ωστόσο, τις επιφυλάξεις τους εξέφρασαν αστρονόμοι υποστηρίζοντας πως πιθανόν να πρόκειται για δύο άστρα και να τα μπέρδεψαν σε ένα.

Στο περιοδικό "Monthly Notices" της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρίας της Βρετανίας παρουσιάστηκε η ανακάλυψη η οποία έγινε επιστήμονες του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στην Χιλή, με επικεφαλής τον καθηγητή αστροφυσικής Πολ Κράουδερ του πανεπιστημίου του Σέφιλντ.

Πηγή: cosmo.gr

Ένα αστέρι γεννήθηκε...

Τη γέννηση ενός αστεριού παρατήρησαν επιστήμονες από τα Πανεπιστήμια του Γέιλ και του Χάρβαρντ, χρησιμοποιώντας ειδικό τηλεσκόπιο της NASA.

Οι αστρονόμοι υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν το νεότερο αστέρι που έχει παρατηρηθεί από άνθρωπο και βρίσκεται στην περιοχή του Περσέα, περίπου 800 έτη φωτός μακριά από τη Γη.

Αν και το μέγεθος του είναι μικροσκοπικό, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μπόρεσαν να “πιάσουν” ακριβώς τη στιγμή που το αστέρι σχηματίστηκε!

Το L1448-IRS2E, όπως το ονόμασαν οι αστρονόμοι, “γεννήθηκε” πριν από λίγο καιρό, και οι επιστήμονες μπόρεσαν να το δουν χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA Spitzer στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ αλλά και ένα εξειδικευμένο διαστημικό τηλεσκόπιο στη Χαβάη.

Μάλιστα, έχουν “τραβήξει” και μια εικόνα μέσω του Spitzer, όπου δείχνει τη στιγμή που μόλις έχει αρχίσει να απομακρύνεται από την καμπύλη σκόνης και αερίου με το οποίο περιβαλλόταν.

Ωστόσο ο Xuepeng Chen, επικεφαλής των αστρονόμων δήλωσε πως “είναι πάρα πολύ δύσκολο να ανιχνεύσεις αντικείμενα στη φάση του σχηματισμού των αστεριών, κυρίως γιατί ζουν λίγο και εκπέμπουν πολύ λίγο φως”.

Ο Hector Arce μέλος της ομάδας από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ πρόσθεσε: “ Τα αστέρια προσδιορίζονται από την μάζα τους, και ακόμη δεν μπορούμε να ξέρουμε σε ποιο στάδιο της διαδικασίας του σχηματισμού έχει τη μεγαλύτερη δυνατή μάζα του”.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι τα αστέρια σχηματίζονται σε μεγάλες, παγωμένες και πυκνές από αέρια και σκόνη περιοχές, που ονομάζονται μοριακά σύννεφα και βρίσκονται διασκορπισμένα σε όλο το Γαλαξία.

Το νεαρό αστέρι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, στη διαδικασία σχηματισμού ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη φάση.

Η πρώτη φάση ονομάζεται προαστρική, ότι μια συγκεκριμένη περιοχή μοριακού συννέφου ξεκινά να διογκώνεται σε μάζα και η δεύτερη φάση ονομάζεται πρωτοαστρική, όταν η βαρύτητα έχει “προσελκύσει” αρκετό υλικό, διαμορφώνοντας έναν πυκνό και ζεστό πηρύνα, εκτός της περιβάλλουσας καμπύλης.

Πηγή: cosmo.gr

Πώς δημιουργήθηκε η Σελήνη

Το φεγγάρι πιθανότατα σχηματίστηκε μετά από μια τεράστια σύγκρουση της Γης με ένα αντικείμενο σε μέγεθος πλανήτη δισεκατομμύρια χρόνια πριν, συμβάν που η NASA περιγράφει ως “Big Whack”

Οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι το αντικείμενο αυτό, που πιθανολογείται ότι είχε το μέγεθος του πλανήτη Άρη, συγκρούστηκε με τη Γη πριν από περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια.

Εξαιτίας της επίδρασης της υψηλής ενέργειας, ένα σύννεφο ενός εξατμισμένου βράχου ξέφυγε από την επιφάνεια της Γης και ξεκίνησε την τροχιά του γύρω από τον πλανήτη μας.

Αυτό το “σύννεφο” πάγωσε και συμπυκνώθηκε σε ένα “δαχτυλίδι” αποτελούμενο από μικρά και συμπαγή σωματίδια.

Τα σωματίδια αυτά σχημάτισαν τη Σελήνη.

Γιατί στη σελήνη έχει νερό;

Σύμφωνα με τη NASA, η ταχεία αυτή σύγκρουση απελευθέρωσε μια μεγάλη ποσότητα ενέργειας και ζέστης, και καθώς έλιωνε το φεγγάρι, δημιούργησε έναν “ωκεανό” από λιωμένο πέτρωμα.

Το λεγόμενο Magma περιέχει νερό , το οποίο και ξέσπασε μέσω των συντριβανιών φωτιάς στην σεληνιακή επιφάνεια.

Καθώς πάγωνε βυθιζόταν μέσα στο φεγγάρι.

Καθώς όμως τα νερά στερεοποιούνταν , σχημάτησαν έναν ωκεανό μάγματος κάτω από την κρούστα.

“Όταν σχηματιζόταν αυτή η κρούσταμ οι αστεροειδείς τη βομβάρδιζαν ανελέητα, συντρίβοντας τη” λέει η NASA.

Σύμφωνα με τον Francis McCubbin, επικεφαλής του Ινστιτούτου Επιστημών στην Ουάσινγκτον, το περισσότερο νερό στην επιφάνεια της Σελήνης εξατμίστηκε κατά τη διάρκεια της ηφαιστειακής δραστηριότητας.

“Υπήρχε πολύ περισσότερο νερό στην Σελήνη και πιθανότατα να υπάρχει κι άλλο κάτω από την επιφάνεια της” λέει η έρευνα του McCubbin.

Πηγή: cosmo.gr

Κοντά στην ανακάλυψη της Νέμεσις, λέει πως βρίσκεται η NASA

Ένα «αόρατο» άστρο το οποίο βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο μπορεί να είναι η αιτία για την κατά περιόδους πτώση μετεωριτών στη Γη, ένας εκ των οποίων στάθηκε η αιτία για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων.

Το «άστρο» ουσιαστικά ένας καφές ή φαιός νάνος με μέγεθος πέντε φορές μεγαλύτερο από του Δία, μπορεί να προκαλεί μαζικές πτώσεις μετεωριτών κάθε 26 εκατ. χρόνια. Η Νέμεσις όπως αποκαλεί η NASA το σώμα αυτό, πρακτικά δεν είναι ούτε πλανήτης, αλλά ούτε και ούτε και αστέρας. Αποτελεί κατά κάποιο τρόπο έναν αποτυχημένο αστέρα. Λόγω της πολύ μικρής του μάζας, η θερμοκρασία και η πίεση στον πυρήνα του δεν είναι αρκετά υψηλές ώστε να ξεκινήσουν ή να διατηρήσουν τις θερμοπυρηνικές αντιδράσεις.

Σε αντίθεση με τους πλανήτες, ακτινοβολεί ελάχιστα μέσω της δικής του θερμότητας και για αυτό το λόγο είναι τόσο δύσκολα εντοπίσημος. Σύμφωνα με τους επιστήμονες όπως ο «αστέρας» αυτός βρίσκεται σε τροχιά παρασύρει με τη βαρύτητά του παγωμένα σώματα που βρίσκονται στο νέφος του Oort και στη συνέχεια τα εκτοξεύει προς το ηλιακό σύστημα.

Το Νέφος του Oort είναι περιοχή του εξωτερικού ηλιακού συστήματος. Αποτελείται από παγωμένους πυρήνες κομητών και βρίσκεται σε απόσταση από 50.000 - 100.000 αστρονομικών μονάδων (η απόσταση της Γης από τον Ηίλιο) από τον Ήλιο, χίλιες φορές πιο μακριά από τον Πλούτωνα ή περίπου στο ένα έτος φωτός. Οι κομήτες αυτοί καθώς αποσπούνται από το νέφος του Oort στη συνέχεια πιστεύεται πως ήταν υπεύθυνοι γιο την εξάλειψη των δεινοσαύρων 65 εκατ. πριν.

Τώρα οι ειδικοί της NASA πιστεύουν πως μπορούν να ανακαλύψουν την Νέμεσις μέσω του νέου υπέρυθρου τηλεσκοπίου WISE (Wide-Field Infrared Survey Explorer), το οποίο εκτοξεύτηκε στις 14 Δεκεμβρίου του 2009 και από τον Ιανουάριο έχει αρχίσει και τροφοδοτεί με στοιχεία τους επιστήμονες. Πιστεύεται πως το WISE θα μπορέσει να ανακαλύψει τουλάχιστον 1000 φαιούς νάνους σε απόσταση έως και 25 ετών φωτός ενώ παράλληλα θα αποκαλύπτει και κομήτες που περιφέρονται στο ηλιακό σύστημα και ήταν δύσκολο να αναγνωριστούν πριν, όπως ο 2010 AB78, που ανακαλύφθηκε στις 12 Ιανουαρίου και βρίσκεται σε ελλειπτική τροχιά γύρω από το ήλιο και σε απόσταση 158 εκατ. χλμ. από τη Γη.

Πάντως το πρώτο στοιχεία για την ύπαρξη του Νέμεσις –που αν και η ύπαρξή του πιθανολογείται εδώ και πολλά χρόνια- ήταν η ανακάλυψη ενός μικρού πλανήτη του Sedna το 2003, η ελλειπτική τροχιά του οποίου γύρω από τον ήλιο, κάθε 12.000 χρόνια, δε μπορούσε να εξηγηθεί παρά μόνο με την παρουσία ενός άλλους τεράστιου πλανήτη ή άστρου. Ο αστρονόμος Mike Brown ο οποίος ανακάλυψες την sedan είπε: «Η Sedna είναι ένα πολύ περίεργο αντικείμενο, δε θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί.




Η μόνη εξήγηση για να ένα τέτοιο μικρό πλανήτη να έχει μια τέτοια τροχιά είναι η ύπαρξη ενός άλλου γιγαντιαίου σώματος κάπου εκεί». Πολλοί είναι πάντως αυτοί που συνδέουν τον Νέμεσις με τον πλανήτη X ή αλλιώς Nibiru, ενώ κάποιοι άλλοι θέλουν τον πλανήτη Χ να περιστρέφεται γύρω από τον Νέμεσις αν και η τεράστια απόσταση του Νέμεσις εάν τελικά αποκαλυφθεί, της τάξης των 25 με 50 χιλιάδων αστρονομικών μονάδων, δεν συνάδει με την τροχιά των 3.600 χρόνων που θέλουν οι οπαδοί της θεωρίας του Nibirou. Πάντως η NASA για πρώτη φορά μιλά πως βρίσκεται κοντά στην ανακάλυψη του Νέμεσις με το WISE και φυσικά η εκτόξευση του συγκεκριμένου τηλεσκοπίου στο διάστημα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τυχαία.

Πηγή: www.defencenet.gr

Ευκαιρία για μια ρομαντική νύχτα στην παραλία...

Πλησιάζουμε προς τα μέσα του Αυγούστου. Η Αθήνα άδεια. Για μια διαδρομή από την Κηφισιά στους Αμπελόκηπους μέσω Κηφισίας αρκούν 20 λεπτά χωρίς να βιάζεσαι. Ο καιρός όμως είναι καλός οπότε πάντα υπάρχει η παραλία στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Απόψε και αύριο λοιπόν μπορούμε να παρακολουθήσουμε ένα πολύ όμορφο θέαμα στον ελληνικό ουρανό, τη βροχή των διάττοντων αστέρων, αρκεί να απομακρυνθούμε από την πρωτεύουσα και να κατευθυνθούμε σε κάποια παραλία της Αττικής. Όσο πιο ερημικά και μακριά από τα φώτα τις πόλης, τόσο καλύτερα.

Οι αστρονόμοι επισημαίνουν πως οι καλύτερες ώρες για να παρατηρήσει κανείς το φαινόμενο, που καλύπτει όλο τον ουρανό και είναι ορατό και με γυμνό μάτι, είναι λίγο πριν το ξημέρωμα, ενώ συστήνουν σε όποιον έχει την υπομονή και το απολαύσει, να μην κοιτάει τη σελήνη, καθώς περιορίζει τη νυχτερινή όραση.

Η βροχή διαττόντων αστεριών ονομάστηκε Περσείδες, επειδή η περιοχή του ουρανού, από την οποία φαίνεται να ξεκινά η εντυπωσιακή πορεία τους, είναι ο βόρειος αστερισμός του Περσέα. Οι Περσείδες οφείλουν την ύπαρξή τους στον κομήτη 109P/Swift-Tuttle, που πραγματοποιεί μία πλήρη περιφορά γύρω από τον ήλιο, κάθε 130 χρόνια. Αυτό που παρατηρούμε είναι στην πραγματικότητα τα σωματίδια σκόνης και βράχων που άφησε στο πέρασμά του μέσα από το ηλιακό σύστημα ο κομήτης αυτός. Καθώς η γη περνά μέσα από το νέφος των σωματιδίων αυτών, υπό τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες, λαμβάνει χώρα στο νυχτερινό ουρανό το σχετικό φαντασμαγορικό θέαμα.

Οι Περσείδες παρατηρούνται συνήθως μεταξύ 23 Ιουλίου και 20 Αυγούστου κάθε χρόνου, με μέσο ρυθμό περίπου 60 με 80 μετεώρων την ώρα, ενώ το εντυπωσιακό φαινόμενο μπορούν να απολαύσουν ευκολότερα όσοι βρίσκονται στο βόρειο ημισφαίριο. Σημειώνεται ωστόσο ότι ο αριθμός των διαττόντων αστέρων μειώνεται διαχρονικά, καθώς ο κομήτης απομακρύνεται προς το εξωτερικό ηλιακό σύστημα μετά το πέρασμά του από το περιήλιο το 1992.

Οργανώστε λοιπόν τη νυχτερινή σας εξόρμηση για να δείτε κάτι διαφορετικό, κάτι μου μόνο η φύση μπορεί να προσφέρει έτσι απλόχερα.

Και για όσους δεν κατάφεραν να παρακολουθήσουν αυτό το φαινόμενο, από το Καταφύγιο Πάρνωνα του ΕΟΣ Σπάρτης έγινε μια καταγραφή υπό την επίβλεψη της Αστρονομικής Ένωσης Σπάρτης σε συνεργασία με την ESA/RSSD Meteor Research Group και την DLR.