Πρωτάθλημα μπάσκετ 2009-2010

Tο πρωτάθλημα μπάσκετ τελείωσε. Ας σταθούμε σε ορισμένα σημεία που μας απασχόλησαν φέτος:

- Ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα που κάθε χρόνο πάει για όλες τις κούπες. Φέτος εμφανίστηκε κουρασμένος και έκανε μια μεγάλη κοιλιά στις αρχές του έτους. Εκεί δίκαια έχασε το κύπελο από τον Ολυμπιακό και αποκλείστηκε από την Ευρωλίγκα. Σε αντίθεση με όσα λένε μερικοί, όταν δεν ήταν καλύτερος φέτος ο Παναθηναϊκός έχασε.

- Ο αποκλεισμός από την Ευρωλίγκα έφερε φέτος το πρωτάθλημα. Ο Ομπράντοβιτς είχε χρόνο να κάνει μια μίνι προετοιμασία στην ομάδα (αγωνιστική και ψυχολογική) η οποία την ανανέωσε και την πείσμωσε για τον τελευταίο τίτλο της χρονιάς.

- Ο Ολυμπιακός ήταν πολύ καλός φέτος μέχρι τον Φεβρουάριο. Μετά ξεκίνησε μια μεγάλη κοιλιά η οποία κατέληξε στο 0/23 τρίποντα του πρώτου αγώνα και στην άσχημη εμφάνιση στο τέταρτο παιχνίδι. Αναλαμπές είχε πολλές όπως στον τρίτο τελικό όπου έμπαιναν όλα αλλά είχε και πολλά κενά διαστήματα (στο ίδιο παιχνίδι έβαλε 1 πόντο στα τελευταία 10+ λεπτά). Δε μπορείς να στοχεύεις ψηλά με ασταθή απόδοση.

- Πρέπει να σταματήσει η καραμέλα για τους διαιτητές. Η διαιτησία στο τρίτο παιχνίδι ήταν κακή αλλά ο Ολυμπιακός ήταν κατώτερος των περιστάσεων. Πρώτα κοιτάμε τι έκανε η ομάδα μας και μετά οτιδήποτε άλλο. Για τον 1 πόντο σε 10 λεπτά δε φταίει καμία διαιτησία. Σταμάτησα να παρακολουθώ ελληνικό ποδόσφαιρο εξαιτίας των Παπουτσέληδων και των DVD που έφτιαξε η διοίκηση του Παναθηναϊκού για την αδικία της διαιτησίας (όπως έκανε και ο Ολυμπιακός πρόσφατα) χωρίς πρώτα να κοιτάξει να φτιάξει ομάδα. Πρώτα φτιάχνεις ομάδα και μετά μιλάς για τα υπόλοιπα.

- Οι μεγάλες ομάδες κερδίζουν με οποιεσδήποτε συνθήκες. Ο Παναθηναϊκός το έχει κάνει στο παρελθόν (τελικός Ευρωλίγκα με ΤΣΣΚΑ και κόντρα διαιτησία), το έκανε και χθες (κακή διαιτησία, καυτή έδρα, με τραμπουκισμό από τους φιλάθλους). Αν είσαι καλύτερος θα κερδίσεις, τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση..

- Αυτό με τα επεισόδια στα γήπεδα έχει καταντήσει κουραστικό και πρέπει να σταματήσει. Καλύτερα να μην μπαίνουν καθόλου φίλαθλοι στο γήπεδο παρά να γίνεται αυτό κάθε φορά. Ας βρουν μια λύση οι ομάδες αλλιώς ας παίζουν χωρίς κόσμο, απλά τα πράγματα. Βέβαια γι' αυτό που έγινε χθες έφταιγαν σε μεγάλο ποσοστό οι Αγγελόπουλοι που δυναμίτισαν το κλίμα διαρρέοντας πως για όλα φταίει η κακή διαιτησία και όχι η ομάδα. Είπαμε είναι νέοι στο χώρο και πρέπει να μάθουν αλλά αυτά είναι μεγάλα λάθη. Από εκεί και πέρα, ας πέσει ποινή 10 αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών σε ΠΑΟ και ΟΣΦΠ να τελειώνουμε με αυτό το παραμύθι, έχω κουραστεί.

- Που ήταν οι παιχταράδες του Ολυμπιακού χθες? Που ήταν ο Κλέιζα? Ο Τεόντοσιτς? Καλά για τον Τσίλντερς δε μπορώ να μιλήσω, είναι η μεγαλύτερη μεταγραφή που έγινε τα τελευταία χρόνια! Οι μεγάλοι παίχτες είναι για τα μεγάλα παιχνίδια κύριοι.. Ο Γιασικεβίτσιους έβγαλε τα λεφτά του παίζοντας λίγο. Λίγο αλλά εκεί που έπρεπε.

- Παναγιώτης Γιαννάκης. Πως κατάφερε ένας άνθρωπος που τον αγάπησαν όλοι για τις επιτυχίες του ως παίχτης και ως προπονητής της Εθνικής να μην τον γουστάρουν ούτε οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού είναι απορίας άξιο! Γκρέμισε ότι έχτισε τόσα χρόνια για τα φράγκα. Δεν αντέχεται άλλο το κλάμα του, ελπίζω οι Αγγελόπουλοι να βάλουν μυαλό και να τον αλλάξουν για το καλό του ελληνικού μπάσκετ, του Ολυμπιακού αλλά και του ίδιου. Δε θα επεκταθώ παραπάνω για το συγκεκριμένο θέμα, δεν κάνει για προπονητής και το λέω χρόνια τώρα, από όταν πήρε το Ευρωπαϊκό με την Εθνική (με την ομάδα του Ομπράντοβιτς)

- Αγγελόπουλοι. Κάποιος φίλος Ολυμπιακός μου είπε χθες πως πρέπει να καταλάβουν οι Αγγελόπουλοι πως δε θα πάρουν πρωτάθλημα με το σταυρό στο χέρι. Συμφωνώ. Θα πρέπει πρώτα να φτιάξουν ΟΜΑΔΑ. Οι επιλογές τους αποδείχτηκαν λάθος. Δε γίνεται να δίνεις τόσα λεφτά για τον αφάνα και να πανηγυρίζεις για τον Κλέιζα που μέχρι τον Φεβρουάριο έβαζε 30 πόντους σε κάθε παιχνίδι αλλά στα δύσκολα εξαφανίστηκε (όπως και οι υπόλοιποι πλην του Μπουρούση). Δε μπορείς να προχωρήσεις χωρίς προπονητή. Θα πάρεις κούπες, τόσα λεφτά έδωσες άλλωστε, η ουσία όμως είναι η διάρκεια, κάτι που δεν έχει ο Ολυμπιακός. Ας το "πάρουν αλλιώς" λοιπόν κάνοντας πιο σωστές επιλογές για να έχουν ελπίδες για κάτι καλό.

- Παναθηναϊκός. Το πρωτάθλημα το ήθελε όσο τίποτε άλλο. Μετά τη διακοπή οι παίχτες βγήκαν στον αγωνιστικό χώρο και γυάλιζε το μάτι τους παρά τη βροχή των αντικειμένων που δεχόντουσαν. Αυτό θα πει ομάδα με "βαρίδια". Ο Ομπράντοβιτς δεν έκανε τα (εσκεμμένα?) λάθη του προηγούμενου αγώνα στο ΣΕΦ και πήγε για να το χτυπήσει. Δε χρειαζόταν 5ο παιχνίδι, σκούπα και τέλος. Να τελειώνουμε. Ο καλύτερος κέρδισε και ας μην τελείωσε ποτέ ο αγώνας. Πολλοί λένε πως αυτή η ομάδα θα αλλάξει. Όποια αλλαγή γίνει ας γίνει με προσοχή γιατί αυτή η ομάδα αξίζει πολλά.

- Φιέστα. Όλοι πρέπει να είμαστε εκεί να τιμήσουμε τους ήρωες του ΣΕΦ. Και μην ξεχνιόμαστε, ένα "όνομα" αιωρείται στην ατμόσφαιρα και πρέπει να δούμε ποιο είναι..

Oλυμπιακός-Παναθηναϊκός 68-64

Το κύπελλο Ελλάδας 2010 ανήκει στην ιστορία και πανάξια πήγε στον Ολυμπιακό. Η ομάδα του Παναγιώτη Γιαννάκη βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση φέτος, κάτι που φάνηκε και στο χθεσινό παιχνίδι. Αυτό σημαίνει πως είναι πολύ πιο δυνατή από τον (φετινό) Παναθηναϊκό και πως θα τα πάρει όλα φέτος? Όχι αναγκαστικά. Έδειξε όμως στοιχεία μεγάλης ομάδας στο παρκέ, κάτι που είχαμε να δούμε πολύ καιρό. Ας κοιτάξουμε όμως λίγο τα δεδομένα του χθεσινού παιχνιδιού και το πως τελικά το κέρδισε.

Και οι δύο ομάδες μπήκαν στο παρκέ με το μυαλό τους στο πως θα σταματήσουν η μία τα ατου της άλλης. Δείγμα αυτού οι σκληρές άμυνες και το τελικό χαμηλό σκορ. Το παιχνίδι ξεκίνησε καλά για τον Παναθηναϊκό και μέχρι το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου πήγαν όλα όπως ήθελε. Κάπου στο δεύτερο δεκάλεπτο όμως άρχισαν τα προβλήματα κάτω από τη ρακέτα. Και όχι, δεν εννοώ πως σκόραρε ο Ολυμπιακός συνέχεια μέσα από το ζωγραφιστό, ίσα ίσα που δεν έβαζε τίποτα. Εκεί όμως που έπρεπε οι παίχτες του Ομπράντοβιτς να το εκμεταλλευτούν, έχαναν το ένα ριμπάουν μετά το άλλο με φυσικό επακόλουθο τα πολλά καλάθια δεύτερης ευκαιρίας που πέτυχαν. Δε μπορείς στο κακό δεκάλεπτο του Ολυμπιακού να χάνεις όλα τα αμυντικά ριμπάουντ! Αντί λοιπόν να ξεφύγουν σε εκείνο το σημείο οι πράσινοι, κατάφεραν να μείνουν και πίσω στο σκόρ. Μετά τα πράγματα δεν ήταν δύσκολα. Λίγο η κακή μέρα του Σπανούλη, λίγο τα αβίαστα λάθη, λίγο τα τρίποντα του Πέν και του Τεόντοσιτς στα κρίσιμα σημεία και ο αγώνας κρίθηκε αρκετά πριν το τέλος του. Όχι, δεν ήταν τόσο καλύτερος ο Ολυμπιακός του Παναθηναϊκού χθες. Αν ήταν, δε θα είχε κερδίσει με 4 πόντους διαφορά αλλά με 20. Αυτό για εμας σημαίνει πως αν είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί στο ΟΑΚΑ, μπορούμε να πάρουμε το παιχνίδι και να διεκδικήσουμε το πρωτάθλημα.

Μην ξεχνάμε πάντως πως φέτος ο Παναθηναϊκός δεν έχει παίξει ποτέ πλήρης από την αρχή της χρονιάς. Ο Τσαρτσαρής είναι μόνιμα εκτός, οι Μπατίστ και Διαμαντίδης είχαν σοβαρούς τραυματισμούς και ο Γιασικεβίτσιους δεν έχει επιστρέψει ακόμα. Μιλάμε λοιπόν για 3 βασικούς παίχτες που ή δεν είναι 100% έτοιμοι ή καθόλου διαθέσιμοι. Αυτό φυσικά δεν μειώνει το γεγονός πως φέτος ο Ολυμπιακός είναι καλύτερος, πιστεύω όμως πως θα ήταν διαφορετική η εικόνα του πρωταθλητή Ευρώπης αν ήταν πλήρης.

Όπως και να χει, όλα πλέον θα κριθούν την άλλη Κυριακή στο ΟΑΚΑ. Εκεί, αν κερδίσει ο Παναθηναϊκός θα έχει τη δυνατότητα να σηκώσει μια κούπα σε μια δύσκολη για αυτόν χρονιά. Αν επικρατήσει ο Ολυμπιακός, πάει σφαίρα για το πρωτάθλημα. Προσωπική μου άποψη? Δύσκολα περνάει από το ΟΑΚΑ ο Ολυμπιακός. Σίγουρα όμως θα δούμε ένα συναρπαστικό παιχνίδι..

Αιώνια πιστός!

«Αιώνια πιστός!» Αποθέωση Αλβέρτη και δήλωση πίστης. Παύλος: «Ένα μεγάλο ευχαριστώ». Έσβησαν τα φώτα και στον... ουρανό του ΟΑΚΑ ανέβηκε η φανέλα.



Σε φιλμ δύο ωρών πέρασαν μπροστά από τον Φραγκίσκο Αλβέρτη οι εκατοντάδες στιγμές που βίωσε στα 19 χρόνια της παναθηναϊκής ζωής του. Σε μια τελετή αντάξια της προσφοράς του στο "τριφύλλι", ο διαχρονικός αρχηγός αποχαιρέτησε την ενεργό δράση και είδε τη φανέλα με το Νο4 να αποσύρεται στην οροφή του ΟΑΚΑ. Ως όφειλε, ο κόσμος του Παναθηναϊκού ήταν εκεί, ενώ οι συμπαίκτες του τού έκαναν δώρο τη νίκη επί της ΤΣΣΚΑ (82-69).

Το βίντεο και ο Σάρας με φανέλα… Αλβέρτη!

Οι κερκίδες του Ολυμπιακού Σταδίου είχαν γεμίσει από πολύ νωρίς, ωστόσο η ατμόσφαιρα ζεστάθηκε για τα καλά όταν τα βίντεο γουόλ άρχισαν να δείχνουν μερικές από τις καλύτερες στιγμές του Αλβέρτη. Ξεχωρίζουν οι φάσεις από το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του ‘96 στο Παρίσι, το πρωτάθλημα του ’98, το Ευρωπαϊκό μέσα στη Μπολόνια το 2002, το Ευρωπαϊκό στην Αθήνα το 2007 και φυσικά το τελευταίο Ευρωπαϊκό στο Βερολίνο.

Λίγα λεπτά πριν από το τζάμπολ, τα φώτα έσβησαν και ξεκίνησε η επίσημη παρουσίαση των ομάδων. Ο Αλβέρτης ήταν ο πρώτος που άκουσε το όνομά του για το «τριφύλλι» από τα μεγάφωνα του ΟΑΚΑ. Όλοι σηκώθηκαν όρθιοι για ένα παρατεταμένο χειροκρότημα, ενώ ταυτόχρονα το σύνθημα «είναι τρελός ο αρχηγός» δονούσε την ατμόσφαιρα. Στα αξιοπερίεργα της γιορτής και η εμφάνιση του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, οποίος ήταν εκτός αποστολής με φανέλα Αλέβτη με το Νο4!

Το πανό και τα πανηγύρια για το τρίποντο!

Οι οργανωμένοι οπαδοί του Παναθηναϊκού δευτερόλεπτα πριν από το πρώτο τζάμπολ του παιχνιδιού, σήκωσαν ένα πανό στο οποίο έγραφε «Μακάρι η κόρνα της λήξης να μην ηχήσει και ο αρχηγός να μην σταματήσει». Η αγάπη του κόσμου για τον «Φράγκι» είναι δεδομένη και αυτό φάνηκε και από την δυναμική τους παρουσία στο σημερινό φιλικό.

Όσον αφορά το παιχνίδι, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αποφάσισε να ξεκινήσει στην αρχική πεντάδα τον Αλβέρτη, οποίος όντας φορτισμένος συναισθηματικά έκανε πολύ γρήγορα δύο φάουλ. Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον Ζοτς, ο οποίος γύρισε στον πάγκο και είπε εκνευρισμένος, «Γιατί δεν προσέχει; Να μην κάνει φάουλ, τον θέλω μέσα»!

Ο Αλβέρτης πάντως λίγα λεπτά αργότερα, ευστοχώντας σε τρίποντο από την αγαπημένη του θέση στη γωνία… έβαλε φωτιά στο ΟΑΚΑ.! Όλοι οι φίλαθλοι πετάχτηκαν από τη θέση τους, ενώ και ο Ομπράντοβιτς πανηγύρισε έξαλλα.

Θ. Γιαννακόπουλος: Ένα μπράβο και ένα μεγάλο ευχαριστώ..

Παρών φυσικά στο γήπεδο και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος, ο οποίος σε δηλώσεις του πριν από το παιχνίδι τόνισε: «Θέλω να πω και να ακούσουν όλοι οι φίλοι του Παναθηναϊκού, ότι είμαι βαθιά συγκινημένος απόψε και απευθύνω ένα μπράβο κι ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Φραγκίσκο Αλβέρτη για όσα πρόσφερε στον Παναθηναϊκό. Ο Φραγκίσκος ήταν κολώνα για την ομάδα στην κατάκτηση 25 τίτλων. Μπράβο του και συγχαρητήρια.

Τον έχουμε σαν παιδί μας και απ’ όπου κι αν θέλει να μείνει, θα μείνει μαζί μας μόνο και μόνο για να συνεχίσει να δίνει την πείρα του στους επόμενους παίκτες του Παναθηναϊκού. Τιμή και δόξα στον Φραγκίσκο Αλβέρτη και στον κόσμο που προσήλθε αθρόα για να τον τιμήσει».

Αλβέρτης: Πρωτόγνωρα συναισθήματα. Είμαι πολύ τυχερός, ένα ευχαριστώ δεν αρκεί…
Εμφανώς συγκινημένος για την γιορτή που έχει στηθεί προς τιμή του εμφανίστηκε ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, σε δηλώσεις που έκανε στην δημόσια τηλεόραση στο ημίχρονο.

«Είναι περίεργα και πρωτόγνωρα τα συναισθήματα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο, την ομάδα και σε όσους τους βοηθήσαν για αυτή τη γιορτή», ανέφερε αρχικά ο Αλβέρτης και πρόσθεσε: «Δεν αρκεί όμως ένα ευχαριστώ για να περιγράψει τι νιώθω.

Τόσα χρόνια μέσα στο γήπεδο. Χρειάζομαι λίγο χρόνο να τα βάλω σε μία σειρά. Απολαμβάνω τις τελευταίες μου στιγμές στο παρκέ, δίπλα στον κόσμο του Παναθηναϊκού και αισθάνομαι πολύ τυχερός για αυτό. Είναι ιδιαίτερη τιμή για μένα. Έχουν περάσει αθλητές που έχουν δημιουργήσει το μπάσκετ και για αυτό νιώθω πολύ τυχερός που γίνεται αυτό για μένα».

Η φανέλα στον ουρανό του ΟΑΚΑ και «αιώνια πιστός»!

Στα μεσά του τρίτου δεκαλέπτου και ενώ το παιχνίδι παιζόταν κανονικά, ο Ομπράντοβιτς καλεί τον Αλβέρτη να περάσει εκτός αγωνιστικού χώρου. Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που ο «αρχηγός» πάταγε ως παίκτης του ΠΑΟ στο παρκέ. Αμέσως έσβησαν τα φώτα και η φανέλα με το Νο4 άρχισε να ανεβαίνει για τον ουρανό του ΟΑΚΑ, όπου και θα μείνει πλέον για πάντα. Εμφανώς συγκινημένος και εν μέσω αποθέωσης ο Αλβέρτης δήλωσε…«Αιώνια πιστός, δεν γίνεται αλλιώς».. Στη συνέχεια, ο Παύλος Γιαννακόπουλος παρέδωσε στο κέντρο του γηπέδου την τιμητική πλακέτα στον Αλβέρτη για την προσφορά του στην ομάδα όλα αυτά τα χρόνια.

«Στις χαρές και στις λύπες μαζί…»

Μετά την απονομή της πλακέτας, ο Φραγκίσκος Αλβέρτης έμεινε μόνος του στο κέντρο του γηπέδου, με τον κόσμο να τον αποθεώνει και να φωνάζει ρυθμικά το όνομά του. Ο ίδιος ο άσος του «τριφυλλιού» παίρνοντας το μικρόφωνο και μιλώντας στους φιλάθλους ανέφερε: «Πριν από μερικά χρόνια δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ένας αθλητής μπορεί να νιώσει τέτοια συγκίνηση και να γνωρίσει κόσμο σαν κι εσάς.

Το τι νιώθω για εσάς δεν έχει νόημα να σας το πω. Αν μπορούσα να σας το ανταποδώσω θα το έκανα αυτή την στιγμή. Να θυμάστε ένα πράγμα και στις χαρές και στις λύπες μαζί!».

Οι αγκαλιές με «Ζοτς» και το χρίσμα στον Διαμαντίδη!

Αμέσως μετά ο Αλβέρτης κατευθύνθηκε προς τον πάγκο του Παναθηναϊκού και αγκάλιασε αρχικά τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και στη συνέχεια όλα τα μέλη του τεχνικού επιτελείου. Συνέχισε με τους παίκτες, ενώ όταν έφτασε στον Δημήτρη Διαμαντίδη το γήπεδο πήρε και πάλι… φωτιά. Όλοι οι φίλαθλοι και μαζί ο Φραγκίσκος Αλβέρτης άρχισαν να τραγουδάνε ρυθμικά το «Διαμαντίδης οε οε». Ο επόμενος αρχηγός έχει ήδη βρεθεί…

Γιασικέβιτσιους: Στα 55 ίσως φτάσω τον Αλβέρτη…

Σε δηλώσεις του στην τηλεόραση, ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους ανέφερε: «Πολύ θα ήθελα να δω και τη δική μου φανέλα εκεί ψηλά. Έχω ακόμα 16 χρόνια μέχρι να δώσω ό,τι κι αυτός στην ομάδα. Τότε θα είμαι στα 55 μου χρόνια, αλλά δεν πειράζει».

Από την πλευρά του ο παλιός συμπαίκτης και νυν αντίπαλος Ραϊμούνας Σισκάουσκας, σχολίασε: «Είμαι πολύ χαρούμενος που τον γνώρισα. Είναι ένας σπουδαίος παίκτης και άνθρωπος. Του εύχομαι ό,τι καλύτερο για τον ίδιο και την οικογένεια του».

Βράβευση και από την ΠΑΕ

Πριν ξεκινήσει το τελευταίο δεκάλεπτο, ο αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, Αντώνης Αντωνιάδης, βράβευσε τον Φραγκίσκο Αλβέρτη, ενώ το ίδιο έκανε και ο Γιώργος Καλαφατάκης εκ μέρους του συνδέσμου των προπονητών.








Οι επιτυχίες του Παναθηναϊκού των τελευταίων δύο 10ετιών όλες ανεξαιρέτως είναι συνυφασμένες με τον "Φράνκι" είτε ως απλό παίκτη είτε ως αρχηγό. Ο παρθενικός τίτλος ήρθε το 1993, στο εχθρικό έδαφος του ΣΕΦ, στον τελικό του κυπέλλου με αντίπαλο τον Άρη. Ακολούθησε το χρυσό ευρωπαϊκό του '96 (το πρώτο της Ελλάδας), τα πρωταθλήματα του '98, του '99, του '00, του '01, του '03, του '04, του '05, του '06, του '07, του '08 του '09, τα κύπελλα του '96, του '03, του '04, του '06, του '07, του '08, του '09 και τα ευρωπαϊκά του '00, του '02, του '07 και του '09. Μέσα σ' όλα αυτά προσθέστε και το διηπειρωτικό του 1996.

Πηγές: contra.gr, sportdog.gr

Χαλκός από χρυσάφι!

Το Eurobasket τελείωσε. Η Εθνική μας ομάδα τα πήγε περίφημα αν σκεφτούμε πως οι περισσότεροι την είχαν ξεγραμμένη λόγω των απουσιών και δεν πίστευε κανείς πως θα μπει στην τετράδα ή πολύ περισσότερο πως θα πάρει και μετάλλιο. Ο Σπανούλης, ο Σχορτσιανίτης, ο Φώτσης και τα υπόλοιπα παιδιά είχαν όμως διαφορετική άποψη. Μπορεί να έλειπε η εμπειρία από αυτή την ομάδα αλλά σίγουρα όχι το ταλέντο. Ο Κουφός και ο Καλάθης πήραν το "βάπτισμα του πυρός" σε μία μεγάλη διοργάνωση και προειδοποίησαν με το ταλέντο τους πως η Εθνική μας ομάδα θα συνεχίσει για χρόνια στο δρόμο των επιτυχιών, περιμένοντας τους υπόλοιπους πιτσιρικάδες που έκαναν θαύματα στις μικρές ηλικίες να ενσωματωθούν σιγά σιγά και να συνεχίσουν την παράδοση.

Πολλοί βιάστηκαν μετά τον αγώνα με τους Τούρκους να μας στείλουν τελικό. Ο ενθουσιασμός είναι ωραίο πράγμα αλλά καλό είναι να βλέπουμε τι έχουμε και απέναντί μας. Η Ισπανία είναι μια πολύ δυνατή ομάδα, η καλύτερη στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Μόνο το όνομα του Γκαζόλ είναι αρκετό για να καταλάβει κανείς τι θα αντιμετωπίσει. Όταν λοιπόν αυτός ο υπερπαίχτης συνεργαστεί σωστά με τα υπόλοιπα "τέρατα" της Ισπανίας (Ναβάρο, Γκαρμπαχόσα, Φερνάντεθ κλπ) καταλαβαίνει κανείς για πιο λόγο είναι 20 πόντους σε κάθε παιχνίδι πάνω απ' όλους. Αυτή η ομάδα έχει 2 ισάξιες πεντάδες που παίζουν χρόνια μαζί, βρίσκει με κλειστά μάτια ο ένας τον άλλο και έχουν εμπειρία μεγάλων διοργανώσεων από τις ομάδες που παίζουν τόσο στην Ευρώπη όσο και στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Οφείλουμε να παραδεχτούμε πως είναι καλύτεροι από εμάς και φυσικά οι καλύτεροι στην Ευρώπη. Θα τους κερδίσουμε όμως ποτέ ή όχι? Θα κρατήσω μια επιφύλαξη μέχρι την πρώτη συνάντησή μας με πλήρη ομάδα και τον Καζλάουσκας προπονητή πριν σας απαντήσω..

Υ.Γ1: Αναμένω με μεγάλο ενδιαφέρον τις μάχες Σχορτσιανίτη-Πέκοβιτς φέτος. Αν μπορεί κάποιος να σταματήσει αυτόν τον Σοφοκλή, μόνο ο σέντερ του Παναθηναϊκού έχει αυτή τη δυνατότητα. Αν φυσικά το επιτρέψει ο Γιαννάκης.

Υ.Γ2: Οι Τεόντοσιτς και Καλάθης έκαναν ένα φοβερό τουρνουά. Το κακό για τον έναν είναι πως δεν έχει έναν καλό προπονητή να τον τελειοποιήσει ως παίχτη, την ίδια στιγμή που ο άλλος θα δέχεται συμβουλές από τον καλύτερο στην Ευρώπη.

Έλεος κύριοι..

Τα Παναθηναϊκά μου αισθήματα είναι γνωστά. Από μικρός θυμάμαι πως κάθε 15 μέρες ο πατέρας μου με έντυνε στα πράσινα και πηγαίναμε μαζί στη Λεωφόρο, τη μοναδική έδρα που είχαμε μέχρι σήμερα. Όλη η μέρα ήταν μια γιορτή. Από το πρωί που ερχόταν με τα εισιτήρια στο χέρι μέχρι το απόγευμα που κουβεντιάζαμε για το αγώνα και φυσικά όλη η διαδρομή κατα μήκος της Λεωφόρου Αλεξάνδρας που είχε κλείσει για να ανηφορίσουν οι πράσινοι φίλαθλοι χαμογελώντας και φωνάζοντας συνθήματα. Κάθε παιχνίδι ήταν μια υπέροχη εμπειρία τότε για μένα και περίμενα πως και πως να ξαναπάω στο γήπεδο.

Σιγά σιγά όμως τα πράγματα άλλαξαν. Λίγο η βία στα γήπεδα, λίγο η ασχετοσύνη των πράσινων παραγόντων, λίγο ο Σώκρατες.. ε, δεν ήθελε και πολύ ώστε να πάψουμε να ασχολούμαστε με κάτι που αν συνεχίζαμε να ασχολούμαστε στην τελική θα είμασταν κορόιδα αφού είναι κοινώς γνωστό πως οι κύριοι του χώρου μας δουλεύουν ψιλό γαζί (όλους, όχι μόνο τους Παναθηναϊκούς).

Είναι λοιπόν τακτική μου τα τελευταία χρόνια να παίρνω μια πρώτη γεύση από την ομάδα για να δω αν αξίζει να ασχολούμαι όλη τη χρονιά μαζί της ή να πάψω να ασχολούμαι με την πάρτη της. Θα μου πείτε πως δεν είναι έτσι ο σωστός φίλαθλος κλπ κλπ κλπ, δεν υπάρχει περίπτωση όμως να κάτσω να στεναχωριέμαι για κάτι που από την αρχή έχω δεχτεί πως είναι στημένο, ειδικά αν βλέπω από την απόδοση της ομάδας πως θα στεναχωρηθώ. Θα ασχοληθώ μόνο αν δω πως υπάρχει κάτι ενδιαφέρον, άσχετα αν το τέλος είναι γνωστό.

Πέρσι ήταν αρχές Οκτωβρίου ( http://www.navimania.gr/showthread.php?t=1940&page=171 post 1708) όταν σταμάτησα να ασχολούμαι με την ομάδα μου. Σκεφτόμουν τότε πως δεν παίζει την επόμενη χρονιά να με απογοητεύσουν τόσο σύντομα. Τελικά με διέψευσαν πριν προλάβω καν να κάνω τις καλοκαιρινές μου διακοπές! Δεν πρόλαβα καν να ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο φέτος και μάλλον δε θα πάω καν στο γήπεδο. Έλεος κύριοι.. Τουλάχιστον μην κάνετε δηλώσεις, εκτίθεστε..

Για μια ακόμη χρονιά λοιπόν θα παρακολουθούμε μπάσκετ. Εκεί τουλάχιστον μας σέβονται οι πρόεδροι...